Ελβετία: STOP στους μιναρέδες

Ευτυχώς υπάρχουν και κράτη όπου λύνονται τα ζητήματα δημοκρατικά, με δημοψηφίσματα από τη βάση. Την περασμένη Κυριακή 29/11 οι Ελβετοί πολίτες αγνόησαν τις εκκλήσεις των τραπεζών και των επιχειρηματιών και αποφάσισαν με 57,5% να μην υψωθεί στο εξής κανένας νέος μιναρές στη χώρα τους.

Το «Ναι» στην απαγόρευση των μιναρέδων επικράτησε σε 22 από τα 26 καντόνια, αν και οι «πολιτικώς ορθές» δημοσκοπήσεις προέβλεπαν επικράτηση του «Όχι».

Στην Ελβετία των 8.000.000 ζουν 400.000 μουσουλμάνοι. Λειτουργούν 160 μουσουλμανικά πολιτιστικά κέντρα και κέντρα προσευχής για τους μουσουλμάνους, από τα οποία τα τέσσερα είναι τζαμιά με μιναρέ.

Ας πάρουμε όμως τα γεγονότα με τη σειρά. Το 2006 δρομολογήθηκαν τα σχέδια για την ανέγερση του Ισλαμικού Κέντρου της Βέρνης, το οποίο θα ήταν το μεγαλύτερο κέντρο για μουσουλμάνους στην Ευρώπη. Η αξία του θα ξεπερνούσε τα 50 εκ. ευρώ και θα περιελάμβανε καταστήματα, ξενοδοχείο 4 αστέρων, μουσείο και τζαμί με μιναρέ. Οι εξελίξεις αυτές προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις στην ελβετική κοινωνία.

Το «Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα» (SVP) αντέδρασε με μία κοινοβουλευτική Πρωτοβουλία για την απαγόρευση ανεγέρσεως μιναρέδων. Μέχρι τον Ιούλιο του 2008, είχε συγκεντρώσει έναν αριθμό υπογραφών ικανό για την διενέργεια σχετικού δημοψηφίσματος.

Αμέσως, εκπρόσωποι διεθνών οργανισμών, μη κυβερνητικές οργανώσεις και μμε που χορεύουν στους ρυθμούς της παγκοσμιοποίησης, της χρηματιστηριακής πολυπολιτισμικότητας και της επιδοτούμενης αντιρατσιστικής υστερίας έσπευσαν να καταδικάσουν και να απειλήσουν την Πρωτοβουλία.

Το SVP, άλλα δύο κόμματα και οι προσωπικότητες που συμμετείχαν στην Πρωτοβουλία χαρακτηρίστηκαν ακροδεξιά, ρατσιστικά και μισαλλόδοξα που θέλουν να καταστρατηγήσουν τα δικαιώματα των μουσουλμάνων. Η λογοκρισία από τα μμε ήταν πρωτοφανής, επειδή δήθεν οι αφίσες της ήταν «τρομακτικές».

Ταυτόχρονα «προειδοποίησαν» τους Ελβετούς ότι θα τσαλακωθεί η εικόνα της χώρας τους, ενώ θα χάσει τα δισεκατομμύρια που καταθέτουν οι μουσουλμάνοι μεγιστάνες στις τράπεζες.

Ωστόσο, οι Ελβετοί δεν ανέχονται παρεμβάσεις στα εσωτερικά τους. Γνωρίζουν καλά πως, όσο παρέχουν το τραπεζικό απόρρητο, οι μεγιστάνες οποιασδήποτε θρησκείας δεν έχουν συμφέρον να αποσύρουν τις καταθέσεις τους.

Αυτό που βάρυνε στη συνείδησή τους είναι πως ο μιναρές είναι σύμβολο ισχύος του Ισλάμ, που εντυπώνει μία υπερίσχυση επί κάθε άλλης θρησκείας. Αυτό δεν ανέχτηκαν. Εξάλλου, οι μιναρέδες δεν είναι απαραίτητοι για την άσκηση της θρησκευτικής πίστεως από τους μουσουλμάνους, ενώ στην Ελβετία έχουν αφαιρεθεί όλοι οι καθολικοί σταυροί από δημόσια κτίρια για να μην προσβάλλονται οι αλλόθρησκοι.

Μετά το αποτέλεσμα στο δημοψήφισμα, θα προστεθεί μία παράγραφος στο άρθρο του ελβετικού συντάγματος που αφορά στις σχέσεις κράτους-εκκλησίας, η οποία θα ορίζει ρητώς ότι απαγορεύεται η ανέγερση μιναρέδων.

Όσο για τους λακέδες του νεοταξισμού θα συνεχίσουν να σπιλώνουν με κάθε τρόπο τη χώρα που λειτουργεί περισσότερο δημοκρατικά από κάθε άλλη στον κόσμο.

Πάντως, θα ήταν συνετό, όλοι αυτοί που έσπευσαν να εκφράσουν την έκπληξη και τον αποτροπιασμό τους απέναντι στην απόφαση του κυρίαρχου στη χώρα του ελβετικού λαού, να μας πουν τι έπραξαν τόσα χρόνια, ώστε να διασφαλίζονται όχι μόνο οι θρησκευτικές ελευθερίες των αλλοθρήσκων στα μουσουλμανικά κράτη, αλλά και τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα για τους λαούς των κρατών αυτών. Γιατί εκεί θα περάσουν αιώνες μέχρι να φτάσουν την ανεκτικότητα των Ελβετών και την ποιότητα της θεσμικής προστασίας που παρέχουν στα δικαιώματα τόσο των συμπατριωτών τους όσο και των ξένων.
Θα πρέπει να τονιστεί ότι η Ελβετία δεν είναι μία χώρα με έντονο το θρησκευτικό συναίσθημα, όπως πχ η Καθολική Ιταλία. Η αντίδραση στους «Μιναρέδες» δεν αφορά το Ισλάμ ως θρησκεία αλλά ως πολιτιστική και πολιτική οντότητα.

Το ζήτημα, τελικά, είναι η δυνατότητα προσαρμογής των μουσουλμάνων μεταναστών στις δυτικές κοινωνίες. Ο μιναρές ως σύμβολο πολιτικής εξουσίας και φονταμενταλισμού αποτρέπει την προσαρμογή τους σε αυτές, προωθώντας μία παράλληλη κοινωνία, στην οποία το ισλαμικό δίκαιο υπερέχει του εθνικού.

Πάντως οι Ελβετοί έδειξαν στις νεοταξικές ελίτ ότι οι λαοί δεν είναι δεκτικοί στην προπαγάνδα τους και οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη τους φόβους και τις προσδοκίες των ευρωπαίων πολιτών.

Υπουργείο εθνοφοβικής Παιδείας (μέρος 2ο)

Το ΠΑΣΟΚ εφαρμόζει τη Ρεπούσια πολιτική στο χώρο της Παιδείας, λησμονώντας πως καθήκον της Παιδείας, σύμφωνα με τα Σύνταγμα, είναι να αναπτύξει την εθνική συνείδηση των μαθητών.

Τα πρώτα συμπτώματα ήταν πως κατάργησε το Εθνική από το "Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων" και τοποθέτησε την κα Δραγώνα ως Ειδική Γραμματέα «Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού, εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων», η οποία θεωρεί πως η ελληνική εθνική ταυτότητα είναι κατασκεύασμα του ιμπεριαλισμού του 19ου αιώνα.

Είναι γνωστή, βέβαια, η τοποθέτηση της κας Διαμαντοπούλου κατά της απόσυρσης του βιβλίου της κας Ρεπoύση. Δηλαδή ανήκει στην ομάδα εκείνων που δεν ενοχλούνται ή επιδοκιμάζουν την κακοποίηση της εθνικής μας Ιστορίας και την ανόσια προσβολή στους αγώνες και τα ιστορικά βιώματα των παππούδων μας!

Η κα υπουργός, ακόμα, θεωρεί ότι οι αλλοδαποί μαθητές πρέπει να διδάσκονται -στα δικά μας σχολεία- τη γλώσσα τους και την ιστορία τους. Αν μάλιστα προέρχονται από γειτονικά κράτη να μαθαίνουν και τη δική τους εκδοχή -που είναι εθνικά φορτισμένη- ενώ τα Ελληνόπουλα να μαθαίνουν την ιστορία τους αποφορτισμένη και στρογγυλεμένη, όπως θέλουν ο Σόρος, η κα Κουλούρη, η κα Δραγώνα και η κα Ρεπούση.

Η κα Διαμαντοπούλου, πρόσφατα, στα πλαίσια ενός πιο δημοκρατικού σχολείου, καλεί τους μαθητές να καταγγέλλουν τους καθηγητές και τους διευθυντές που τους παροτρύνουν να συμμετέχουν στην πρωινή προσευχή. Κατά την άποψη της η προσευχή αποτελεί την πρωταρχική απειλή για τη δημοκρατικότητα… Όχι ο εκφοβισμός των μαθητών από τις συμμορίες που καραδοκούν μέσα και έξω από τα σχολεία μας. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των θυμάτων τους, οι συμμορίες αυτές στην πλειονότητα τους απαρτίζονται από αλλοδαπούς και πρεζόνια.

Όλα αυτά θέτουν ζητήματα για τη συνταγματικότητα της εκπαιδευτικής πολιτικής που ακολουθούν οι κυβερνήσεις της χώρας μας τα τελευταία χρόνια. Το Σύνταγμα στο άρθρο 16 παρ. 2 ορίζει ότι το κράτος μέσω της παιδείας προωθεί την εθνική και θρησκευτική συνείδηση των Ελλήνων. Επομένως, όσο ισχύει το παρόν Σύνταγμα, κάθε προσπάθεια αποεθνοποίησης και αποχριστιανοποίησης της Παιδείας μας είναι αντισυνταγματική, πραξικοπηματική και αντιδημοκρατική.

Το ερώτημα είναι αμείλικτο. Γιατί επιχειρείται αυτή η πνευματική εθνοκάθαρση της νέας γενιάς του ελληνισμού μέσα στην Πατρίδα μας; Σε συνδυασμό μάλιστα με τον εποικισμό της από εκατομμύρια αλλόθρησκους λαθρομετανάστες στους οποίους οι ίδιοι κύκλοι επιθυμούν να δώσουν δικαίωμα ψήφου και προνόμια αποίκων; Μήπως θέλουν να μας προετοιμάσουν για νέα τετελεσμένα στα εθνικά μας θέματα;

Υπουργείο εθνοφοβικής παιδείας

Η μετονομασία του υπουργείου «Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων» σε «Παιδείας, θρησκευμάτων και δια βίου μάθησης» έδωσε ένα σαφές δείγμα γραφής για τον νέο προσανατολισμό παιδείας στη χώρα μας, όπου το «εθνική» ενοχλεί.

Μόλις διορίστηκε η κα Θάλεια Δραγώνα ως Ειδική Γραμματέας «Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού, εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων» ήρθε η επιβεβαίωση. Γιατί η εν λόγω κυρία αμφισβητεί την ελληνικότητα των συμπατριωτών μας.

Συγκεκριμένα, στο βιβλίο της «Τι είν΄ η Πατρίδα μας; - Ο Εθνοκεντρισμός στην Εκπαίδευση» (εκδ. Αλεξάνδρεια, 1997) γράφει πως:
-Ελληνική Εθνική Ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή έντονου εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού (σελ. 16)
-Είναι ρατσιστής όποιος αποσιωπά την σημασία, την τεράστια δύναμη, την έκταση και το κύρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (σελ. 81) …όποιος ισχυρίζεται ότι ο τουρκικός πολιτισμός έχει επιδράσει αρνητικά στους Έλληνες (σελ. 82)… ρατσιμός είναι ο ισχυρισμός πως είμαστε οι συνεχιστές του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού.
-Εθνικιστικές τάσεις κρύβει και η επιθυμία να διδάσκεται στην μέση εκπαίδευση η αρχαία Ελληνική Γλώσσα (σελ. 86).
-Ρατσιστικό είναι και το να ανησυχούμε για την ύπαρξη πολλών ξένων μεταναστών στην χώρα μας (σελ. 96).

Το «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;» αποτελεί το ευαγγέλιο των αποδομητών της Εθνικής μας Συνείδησης, από την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά ως το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ και τους νεοφιλελεύθερους της Νέας Δημοκρατίας, όλους όσοι δηλ. έχουν θέσει στόχο ζωής να απαγορεύσουν στα ελληνόπουλα να αισθάνονται Έλληνες.

Η κα Δραγώνα, ακόμα, επιμελήθηκε -σε συνεργασία με τον Τούρκο καθηγητή Κοινωνιολογίας, Φαρούκ Μπιρτέκ- το βιβλίο «Ελλάδα και Τουρκία. Πολίτης και Εθνος-Κράτος» (εκδ. 2006). Σε αυτό δικαιώνει απόλυτα τους ανθελληνικούς ισχυρισμούς των Τούρκων, κατακρίνοντας τα σχολικά μας βιβλία, γιατί παρουσιάζουν το ελληνικό έθνος να έλκει την καταγωγή του στην αρχαιότητα (κάτι που για την ίδια δεν ισχύει) και για την άνιση και άδικη μεταχείριση που επιφυλάσσουν στους Τούρκους. Ενοχλείται όταν οι στρατιωτικές νίκες αποδίδονται στον ηρωισμό των Ελλήνων, ενώ χαρακτηρίζει «ανιστορική και συναισθηματικά φορτισμένη μονομέρεια» την αφήγηση της Σφαγής των Ελλήνων στη Σμύρνη το 1922(!)

Φανταστείτε τι θα γινόταν, αν στις εκλογές η ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ κατέβαζαν σε εκλόγιμη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας την κα Ρεπούση. Κι όμως η πραγματικότητα είναι πιο σκληρή… Στην τέταρτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ ήταν υποψήφια η κα Δραγώνα.

Βεβαίως, η κα Δραγώνα έχει κάθε δικαίωμα να εκφράζει τις απόψεις της. Το ζήτημα είναι, γιατί άτομα με τέτοιου είδους εθνικά επικίνδυνες απόψεις -που ευθυγραμμίζονται με τις θέσεις των εθνικιστών της Άγκυρας- προωθούνται στα Πανεπιστήμια μας και στελεχώνουν νευραλγικές θέσεις στον ευαίσθητο χώρο της Παιδείας.

Οι εικονομάχοι του πολυπολιτισμού

Εφημερίδα “Έρευνα”
19 Νοεμβρίου 2009, σελ. 7

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφάσισε πως η ύπαρξη του Εσταυρωμένου, στις σχολικές αίθουσες της Ιταλίας είναι προσβλητική για τις διάφορες «μειονότητες». Οι Ιταλοί, όπως αναμενόταν, αντέδρασαν αρνητικά στην προκλητική αυτή απόφαση. Η Υπ. Παιδείας της Ιταλίας δήλωσε ότι «κανένα ιδεολογικό δικαστήριο δεν θα μας απαγορεύσει την παράδοσή μας».

Αμέσως, όμως, οι επαγγελματίες «προοδευτικοί» στην Ελλάδα άρχισαν τον εγκεφαλικό τους εμετό, προσβάλλοντας με τη χολή τους τη θρησκεία μας. «Να φύγουν οι εικόνες από τις τάξεις των ελληνικών σχολείων. Είμαστε κοινωνία πολυπολιτισμική».

Οι σύγχρονοι εικονομάχοι -παρασυρόμενοι από τον ασυγκράτητο μισελληνικό και αντιχριστιανικό φανατισμό τους- παρουσιάζουν στα μέσα ενημέρωσης μία εικόνα του ελληνικού σχολείου, αντίστοιχη με τα ιερατικά σχολεία των Ταλιμπάν.

Κι όμως, θυμάμαι στα μαθητικά μου χρόνια τις σχολικές τάξεις γεμάτες με ζωγραφιές ηρώων της αρχαιότητας, του Βυζαντίου και της Επανάστασης του ’21. Σήμερα πλέον οι ξενόδουλοι προπαγανδιστές της πολυπολιτισμικής «νέας εποχής» έχουν επιβάλλει την αποκαθήλωση των ηρώων αυτών και την αντικατάσταση τους με αφίσες που δημιουργούν «κατάλληλη παιδαγωγική ατμόσφαιρα». Είναι ενοχλητικά για τους δυνάστες αυτής της χώρας (εγχώριους και ξένους) τα ηρωικά πρότυπα…

Σειρά έχει τώρα η εικόνα του Χριστού. Βλέπεις οι αγωνιστές του 1821 πολέμησαν πρώτα υπέρ Πίστεως και μετά υπέρ Πατρίδος. «Αυτή η θρησκεία μας λευτέρωσεν» γράφει ο Μακρυγιάννης. Η Νέα Τάξη και οι ντόπιες θεραπαινίδες της δεν μας θέλουν λεύτερους στο φρόνημα. Θέλουν να απαξιώσουν την Ορθοδοξία που πέρα από θρησκεία, είναι κοινό βίωμα και πολιτισμός, γιατί έχει κοινωνική γεωμετρία. Ενώ αυτοί είναι οπαδοί του νεοφιλελεύθερου ατομικισμού που θέλει εξαθλιωμένο, μόνο και αβοήθητο το σύγχρονο άνθρωπο, βορά στη βούληση των ισχυρών.

Με το πρόσχημα ότι ο Σταυρός και οι θρησκευτικές εικόνες διαχωρίζουν τους μαθητές, καθώς τα μεταναστόπουλα δεν πρέπει να αισθάνονται μειονεκτικά λόγω της καταγωγής, της φυλής ή του θρησκεύματός τους.

Αυτό που δεν έχουν συνειδητοποιήσει όλοι αυτοί οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» του συστήματος είναι πως -παρά την πολυπολιτισμική πλύση εγκεφάλου και την λυσσώδη προπαγάνδα για υποτίμηση της εθνικής ταυτότητας- στα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη οι λαοί στην συντριπτική πλειονότητα τους διαπνέονται από εθνική συνείδηση, στην οποία η παράδοση εξακολουθεί να έχει λειτουργικό ρόλο.

Ενώ στις ΗΠΑ η εθνική συνείδηση εξαντλείται στην αποδοχή και υπεράσπιση του Συντάγματος της χώρας, στην Ευρώπη η εθνική συνείδηση στηρίζεται σε διαχρονικά πολιτισμικά στοιχεία με πρωταρχικά τη θρησκεία, τη γλώσσα και τις παραδοσιακές αξίες.

Ο σταυρός, οι εικόνες αποτελούν διαχρονικά σύμβολα, δηλώνουν την ταυτότητά μας. Το μόνο που θα καταφέρουν οι «εικονομάχοι» θα είναι η συνειδητή αφύπνιση του θρησκευτικού αισθήματος των λαών, όπως ακριβώς η κα Ρεπούση και οι υποστηρικτές της απαξιώθηκαν πριν μία τριετία.

Κλείνω με μία είδηση από την Αυστραλία, μία πραγματικά πολυπολιτισμική χώρα. Ελληνόπουλο 11 χρόνων ξυλοκοπήθηκε από μουσουλμάνους συμμαθητές του σε σχολείο του Σίδνεϊ, γιατί έτρωγε σαλάμι την περίοδο του Ραμαντάν, της δικής τους νηστείας. Αρκετά παιδιά χριστιανών είπαν ότι φοβούνται να φάνε το μεσημέρι, γιατί δέχονταν επιθέσεις αν το φαγητό τους ήταν «διαφορετικό» από των άλλων. Αυτό το πολυπολιτισμικό μοντέλο σχολείου ονειρεύονται οι επαγγελματίες «προοδευτικοί» για την Ελλάδα μας;

Σκοπιανό: «κόκκινες γραμμές» και δημοψήφισμα

Εφημερίδα “Έρευνα”
5 Νοεμβρίου 2009, σελ. 7

Τα ελληνικά μμε έσπευσαν να μας πληροφορήσουν ότι ο πρωθυπουργός της χώρας μας στη συνάντηση του με τον σκοπιανό ομόλογο του, με αποφασιστικότητα του γνωστοποίησε και επισήμως τις «κόκκινες γραμμές» της χώρας μας, αναφορικά με το ζήτημα των Σκοπίων.

Ότι δηλαδή για να ξεκινήσουν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της fyrom με την Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να λυθεί το θέμα του ονόματος. Το οποίο θα είναι σύνθετο, με γεωγραφικό προσδιορισμό (πιθανότατα «Άνω ή Βόρεια Μακεδονία») και θα είναι ένα για όλες τις χρήσεις.

Σχεδόν ταυτόχρονα, ωστόσο, τα ίδια ελληνικά μμε αποσιώπησαν τις δηλώσεις του Γκρουέφσκι από την Αυστραλία, όπου μιλούσε για «ενωμένους Μακεδόνες του Βαρδάρη, του Αιγαίου και του Πιρίν». Καμία επίσημη αντίδραση από την Ελλάδα.

Δε βαριέσαι. Δεν τρέχει και τίποτα, αν ο Πρωθυπουργός της γειτονικής μας χώρας δηλώνει δημοσίως και απερίφραστα πως οραματίζεται μία «μεγάλη Μακεδονία» που θα περιλαμβάνει στην επικράτεια της ελληνικά και βουλγαρικά εδάφη… Κάπως έτσι σκέφτηκαν στο δικό μας υπ. Εξωτερικών. Άλλωστε, ο Πρωθυπουργός μας έθεσε τις «κόκκινες γραμμές» της εξωτερικής μας πολιτικής.

Βέβαια, ο Γκρούεφσκι με τις αλυτρωτικές δηλώσεις του έδειξε με σαφήνεια πως τις ελληνικές «κόκκινες γραμμές» τις έχει γραμμένες στα παλαιότερα των υποδημάτων του. Συνεχίζει την αδιάλλακτη πολιτική του. Και προκαλεί. Χωρίς να λαμβάνει τις πρέπουσες απαντήσεις από την ελληνική ηγεσία.

Αντιθέτως, οι Βούλγαροι αντέδρασαν έντονα στις δηλώσεις Γκρουέφσκι. Ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, Μπορίσοφ, συνέστησε στην κυβέρνηση της fyrom «να ενημερωθεί προσεκτικά για τις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, όπου επιθυμεί να ενταχθεί», ενώ τα βουλγαρικά μμε είχαν ως πρώτη είδηση τις δηλώσεις Γκρουέφσκι, τις αντιδράσεις της ηγεσίας τους, ενώ τόνισαν πως διαταράχτηκαν με πολλά ρίχτερ οι σχέσεις Σόφιας - Σκοπίων. Γιατί η «Μακεδονία» του Πιρίν, βρίσκεται στην Βουλγαρία.

Η πολιτική ηγεσία των Σκοπίων πήρε αέρα από την ελληνική αδράνεια και προχώρησε ένα βήμα παραπέρα. Γκρουέφσκι και Ιβάνοφ προετοιμάζουν δημοψήφισμα στη fyrom για «τυχόν αλλαγή του ονόματος», ώστε να μην εμποδισθεί η είσοδος σε Ερωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ.

Ο Γκρουέφσκι δήλωσε εχθές ότι «το ζήτημα του ονόματος είναι ένα ιστορικό ζήτημα μεγάλης σημασίας… και γι αυτό μόνο ο λαός μπορεί να αποφασίσει».

Επομένως, αντί με αφορμή την προκλητική αδιαλλαξία των σκοπιανών να γίνει δημοψήφισμα στην Ελλάδα και 10 εκατομμύρια Έλληνες να κατοχυρώσουμε ως αδιαπραγμάτευτο το όνομα της Μακεδονίας μας και να αποκαταστήσουμε την κόκκινη πολιτική γραμμή, εκεί όπου βρίσκεται και η εθνική κόκκινη γραμμή, θα αφήσουμε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες παραπλανημένους ιστορικά σκοπιανούς να αποφασίσουν για την Ιστορία της Μακεδονίας μας. Αν είναι δυνατόν…