Η κα Διαμαντοπούλου δεν εμπιστεύεται τη δημόσια παιδεία;

Μόλις έλαβα αυτό το e-mail δεν κρατήθηκα και το δημοσιεύω αμέσως -με την επιφύλαξη ότι, αν είναι ψευδές, θα δημοσιεύσω με ανακούφιση τη διάψευση του. Αν είναι αληθές, αποτελεί τεράστια πρόκληση, όχι τόσο της ίδιας της υπουργού, όσο αυτού που την επέλεξε για τη θέση αυτή:

"Έχει ένα γιο (να της ζήσει) που πηγαίνει στη Δευτέρα Λυκείου. Ο γιός της, όμως πηγαίνει σε ιδιωτικό Σχολείο (στου Γείτονα στη Βάρη) και μάλιστα ΔΕΝ παρακολουθεί το Ελληνικό πρόγραμμα αλλά το IB (Διεθνές Μπακαλορεά).
Όλα αυτά σημαίνουν δύο πράγματα:
1. Δεν έχει εμπιστοσύνη στο.... Δημόσιο Σχολείο.
2. Δεν έχει εμπιστοσύνη στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο, αφού είναι γνωστό ότι όποιος παρακολουθεί το ΙΒ δεν έχει δικαίωμα συμμετοχής στις Πανελλήνιες εξετάσεις και πρέπει να συνεχίσει τις σπουδές στο εξωτερικό.
Ποια είναι αυτή η μητέρα; Μα... η Άννα Διαμαντοπούλου, Υπουργός Παιδείας, που το απόγευμα υπεραμύνθηκε στη Βουλή του Δημόσιου Σχολείου και Πανεπιστημίου!"

Πιθανότατα για αυτό το λόγο στο νέο πολυνομοσχέδιο για την παιδεία εισηγείται ό,τι της έχουν ζητήσει/υπαγορεύσει οι ιδιοκτήτες των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων και ξαποστέλνει τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς σε καθεστώς εργασιακού μεσαίωνα...

ΑΙΣΧΟΣ!!!!!!!

Δημοψήφισμα για την συμφωνία κυβέρνησης - ΔΝΤ

Η επιχείρηση από τη διεθνή «οικονομική μαφία» και τους «οικονομικούς τρομοκράτες» ήταν καλά ενορχηστρωμένη και οδήγησε την Ελλάδα στην καταστροφή. Επί μήνες η Πατρίδα μας διασύρεται και λοιδορείται από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, ώστε να οδηγηθεί τελικά από τις διεθνείς αγορές στον βωμό της θυσίας.

Τα επενδυτικά hedge funds της Wall Street επιτίθενται στην αγορά ομολόγων της Ελλάδας κατευθύνοντας την ελληνική οικονομία σε κατάρρευση, εξαναγκάζοντας την ελληνική κυβέρνηση να ζητήσει τη βοήθεια του ΔΝΤ και τον ελληνικό λαό να αποδεχθεί μοιρολατρικά τα επαχθέστατα επιβαλλόμενα μέτρα.

Οι τραπεζίτες της Wall Street και το ΔΝΤ αποτελούν μια διεθνή οικονομική μαφία. Οι έρευνες για την Goldman Sachs στις ΗΠΑ αλλά και στην Ευρώπη δείχνουν το μέγεθος της ανάμειξης τους σε παράνομες δραστηριότητες σε όλον τον κόσμο.

Οι ισχυροί της ευρωζώνης τι κάνουν; Προς το παρόν το ευρώ βρίσκεται σε ελεγχόμενη πτώση και χώρες όπως η Γερμανία ευνοούνται. Δεν θέλουν να συνειδητοποιήσουν ότι οι «οικονομικοί τρομοκράτες» της Wall Street μετά την Ελλάδα θα στραφούν στην Πορτογαλία, αργότερα την Ισπανία και θα συνεχίσουν να ροκανίζουν το ευρώ, μέχρι το δολάριο να μείνει το μοναδικό διεθνές «αποθεματικό νόμισμα». Δηλαδή, αν μια χώρα θέλει να αγοράσει πετρέλαιο, ή άλλες πρώτες ύλες, θα πρέπει πρώτα να αγοράσει δολάρια. Όλος ο κόσμος θα είναι υποχρεωμένος να αγοράζει συνεχώς μόνο δολάρια. Το ευρώ απείλησε σοβαρά την αυτοκρατορία του δολαρίου. Γι αυτό το λόγο οι μαφιόζοι της Wall Street και του ΔΝΤ χρησιμοποιούν την κρίση για να καταστρέψουν το ευρώ.

Οι ισχυροί βόρειοι εταίροι μας στην ευρωζώνη, αργά ή γρήγορα, θα κατανοήσουν πως το να αφήσουν τώρα απροστάτευτα τα PIGS (Portugal, Italy, Greece, Spain), θα τους κοστίσει μελλοντικά πολλαπλάσια. Να γιατί οι Έλληνες οφείλουμε να αντισταθούμε, όπως οι Ισλανδοί τον Μάρτιο.

Η Αγγλία, η Ολλανδία, η ΕΕ και το ΔΝΤ πίεσαν με κάθε τρόπο τους Ισλανδούς να πληρώσουν τα 5,5 δισ δολάρια που χρώσταγε σε Βρετανούς και Ολλανδούς καταθέτες η ιδιωτική ισλανδική τράπεζα “Icesave” που χρεοκόπησε. Να πληρώσει δηλαδή κάθε ισλανδικό νοικοκυριό κάπου 60.000 δολάρια για τα χρέη τυχοδιωκτών τραπεζιτών… Αν δεν πληρώσετε, δεν μπαίνετε στην ΕΕ, τους απείλησαν οι «27»… Ούτε παίρνετε το δάνειο των 2,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων που σας έχουμε ήδη εγκρίνει, εκβίασε το ΔΝΤ.

Η κεντροαριστερή ισλανδική κυβέρνηση αποδέχτηκε -όπως τώρα το ΠΑΣΟΚ με την "τρόικα"- τη συμφωνία που υπαγόρευσε το Λονδίνο. Όμως, ο ισλανδικός λαός συγκεντρώνοντας 61.000 υπογραφές και με τη στήριξη του Προέδρου της Δημοκρατίας οδήγησε την έγκριση της συμφωνίας που είχε υπογράψει η κυβέρνηση σε δημοψήφισμα. Με το που ανακοινώθηκε ότι θα γίνει δημοψήφισμα, ο οίκος Φιτς –προκειμένου να εκβιάσει το αποτέλεσμα- υποβάθμισε τα κρατικά ομόλογα της Ισλανδίας στην κατηγορία των «σκουπιδιών».

Με ένα απίστευτο 93,2%, το «Όχι» των Ισλανδών συνέτριψε τους εκβιαστές τους σε διεθνές επίπεδο, εξευτελίζοντας παράλληλα την ψοφοδεή κυβέρνηση τους. Ήταν δε απολαυστικό, το πώς έτρεχαν όλοι όσοι εκβίαζαν τους Ισλανδούς, να τους καλοπιάσουν.

Ο mister ΔΝΤ, ο πολύς Στρος-Καν, δήλωσε ότι τα δάνεια προς την Ισλανδία δεν εξαρτώνται από την επίλυση της διαφοράς της με την Αγγλία και την Ολλανδία. Εκπρόσωπος της Κομισιόν δήλωσε ότι είναι «ξεχωριστή διαδικασία» η ένταξη στην ΕΕ από την επίλυση της αγγλοϊσλανδικής διαφοράς. Ο Βρετανός υπουργός Οικονομίας έκανε στροφή 180ο: «Δεν μπορείς να πας σε μια μικρή χώρα σαν την Ισλανδία και να πεις φέρτε πίσω αμέσως όλα αυτά τα λεφτά!»

Ορίστε ο άλλος δρόμος: Δημοψήφισμα και στην Ελλάδα για την κύρωση της συμφωνίας της κυβέρνησης με το ΔΝΤ. Πρέπει εμείς οι Έλληνες να αποφασίσουμε αν θέλουμε το ΔΝΤ με αυτούς τους όρους στη χώρα μας. Η κυβέρνησή μας θεωρεί ανόητους και δεν ζητάει τη γνώμη μας; Θεωρούν πως δεν μπορούμε να αποφασίσουμε για τις ζωές μας;

Μήπως η ομάδα του κ. Παπανδρέου συνήθισε το ρόλο της ως σκιώδης κυβέρνηση την περίοδο 2004-2009 και τώρα θέλει να είναι η σκιώδης κυβέρνηση της "τρόικας", δηλ. του ΔΝΤ; Γιατί μία πατριωτική και γνήσια σοσιαλιστική ηγεσία δεν θα μας παρουσίαζε σαν μονόδρομο «σωτηρίας» της οικονομίας μας, τον βιασμό της ελληνικής κοινωνίας από το ΔΝΤ. Επιβάλλοντας μέτρα που καταλύουν κάθε έννοια κοινωνικού κράτους… Μέτρα που θα δίσταζαν να επιβάλλουν δικτάτορες στη λατινική Αμερική της προηγούμενης 50ετίας…

Το σχολείο του ΔΝΤ

Σαστισμένοι και αγανακτισμένοι διδάσκοντες και μαθητές ακούσαμε την Υπουργό Παιδείας να αποφασίζει και να διατάζει, από την επόμενη σχολική χρονιά οι σχολικές τάξεις να λειτουργήσουν με 30 μαθητές ανά τμήμα.

Η απόφαση αυτή σχετίζεται άμεσα με το «Πρόγραμμα Σταθερότητας», όπου ρητά αναφέρεται η σημαντική μείωση των προσλήψεων εκπαιδευτικών.

Ο Έλληνας εκπαιδευτικός καλείται να διδάξει σε συνθήκες που ίσχυαν στη χώρα μας τη δεκαετία του ’70, σε τριαντάρια τμήματα, αδυνατώντας να σταθεί ουσιαστικά δίπλα στον μαθητή, να αντιμετωπίσει τις ιδιαίτερες μαθησιακές ή άλλες ανάγκες του. Πόσο μάλλον, όταν έχει στην τάξη και παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, αλλοδαπούς που δεν γνωρίζουν καλά τη γλώσσα κ.α.

Ένα σοβαρό εκπαιδευτικό σύστημα που θα σεβόταν εκπαιδευτικούς και μαθητές, θα όφειλε να μειώσει τον αριθμό των μαθητών σε 15 στα τμήματα προνηπίων, νηπίων, στις Α΄ και Β΄ Δημοτικού. Στις τάξεις των άλλων βαθμίδων τα τμήματα να μην ξεπερνούν τους 20, ενώ στις κατευθύνσεις τους 15. Άλλωστε, αυτό εφαρμόζουν οι προηγμένες χώρες και τα εγχώρια καλά ιδιωτικά σχολεία.

Δεν έχει αντιληφθεί η κα Διαμαντοπούλου ότι με το συνωστισμό στη σχολική τάξη απαξιώνει το δημόσιο σχολείο και το υποβαθμίζει; Έτσι εννοεί το σύνθημά της «Πρώτα ο μαθητής»; Δεν ντρέπεται;

Δεν έχει στο περιβάλλον της έναν εκπαιδευτικό που μπαίνει σε τάξη να της εξηγήσει το πιο απλό; Αν πρέπει να ασχοληθεί με κάθε μαθητή από ένα λεπτό για να τον εξετάσει ή για να του λύσει μία απορία για το μάθημα χρειάζεται 30 λεπτά. Άλλα πέντε λεπτά το λιγότερο μέχρι να μπουν οι μαθητές στην τάξη, να καθίσουν και να βγάλουν τα βιβλία τους.... και αυτά στην ιδανική περίπτωση όπου δεν υπάρχει καμία μαθησιακή δυσκολία ή πρόβλημα συμπεριφοράς. Άρα μένουν 10 λεπτά για να παραδώσει το παρακάτω μάθημα και να λύσει και ασκήσεις. Μάλλον θεωρεί τον Έλληνα εκπαιδευτικό υπεράνθρωπο.

Όσο για την εμμονή διορισμού των εκπαιδευτικών μόνο μέσω του γραπτού διαγωνισμού του ΑΣΕΠ, αυτό διασφαλίζει πρακτικά μόνο ότι οι επιτυχόντες εκπαιδευτικοί είναι αυτοί που …απομνημονεύουν καλύτερα. Η μεταδοτικότητα, η επικοινωνία με τους μαθητές, η ικανότητα τους να τηρούν την πειθαρχία στην τάξη, η επαφή τους με τις νέες τεχνολογίες (τώρα μάλιστα που υπόσχεται το υπουργείο ότι θα προμηθεύσει στα σχολεία διαδραστικούς πίνακες) είναι κριτήρια που δεν λαμβάνονται καθόλου υπόψη στη διαδικασία του διορισμού τους στο δημόσιο σχολείο.

Αντιθέτως, στο ιδιωτικό ο ιδιοκτήτης που πονάει το σχολείο του, για να προσλάβει έναν εκπαιδευτικό, λαμβάνει υπόψη όλα τα παραπάνω κριτήρια, προκειμένου να αξιοποιήσει τις υποδομές που προσφέρει.

Έτσι, οδηγούμαστε σε μία παιδεία δύο ταχυτήτων. Από τη μία πλευρά η δημόσια με πενιχρές υποδομές και 30άρια τμήματα, όπου το μάθημα γίνεται καταναγκασμός. Από την άλλη η ιδιωτική με πλούσιες υποδομές, 15–20 μαθητές ανά τμήμα, αυστηρά επιλεγμένους εκπαιδευτικούς και διαδραστικό μάθημα που γίνεται απόλαυση. Γι αυτό και οι πολιτικοί μας από όλα τα κόμματα προτιμούν να στέλνουν τα παιδιά τους στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια.

Αντί να πάει το δημόσιο σχολείο μπροστά, η παρούσα ηγεσία το πηγαίνει δεκαετίες πίσω. Το σχολείο της κ. Διαμαντοπούλου είναι φτηνιάρικο, είναι το σχολείο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου...

«Χτίστε σχολεία!»

SOS προς την Ορθόδοξη Εκκλησία

Η Ορθοδοξία πέρα από τη θρησκειολογική και τη μεταφυσική της διάσταση αποτελεί και πρόταση κοινωνικής συμβίωσης. Οι προτάσεις της χριστιανικής διδασκαλίας γίνονται πράξη στην κοινότητα των πιστών. Η Ορθοδοξία έχει κοινωνική γεωμετρία.

Στο Βυζάντιο, στην Οθωμανοκρατία αλλά και τα χρόνια που ακολούθησαν την ίδρυση του πενόμενου Ελληνικού κράτους η Ορθόδοξη Εκκλησία είχε αναλάβει τον τομέα της κοινωνικής πρόνοιας. Πέραν του φιλανθρωπικού έργου ίδρυε και συντηρούσε ορφανοτροφεία, φτωχοκομεία, γηροκομεία, νοσοκομεία και εκπαιδευτήρια.

Η Καθολική Εκκλησία αναλαμβάνει ουσιαστική κοινωνική δράση με αρκετή καθυστέρηση, μετά τον 17ο αιώνα στο πλαίσιο της Αντιμεταρρύθμισης, όταν τα νέα μοναχικά τάγματα ιδρύουν σχολεία και νοσοκομεία σε όλη την Ευρώπη. Έτσι, στην Ελλάδα λειτουργούν σήμερα 19 καθολικά σχολεία. Ποιος δεν γνωρίζει την Λεόντειο, τις Ουρσουλίνες, τον Αγ. Παύλο κ.α.

Δυστυχώς, τα σχολεία των Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι μόνο 3, στον Πειραιά, στον Βόλο και η Θεομήτωρ στην Ηλιούπολη. Δεν υπολογίζω τα εκκλησιαστικά Λύκεια, καθώς αναφέρομαι σε εκπαιδευτήρια που περιλαμβάνουν από νηπιαγωγείο μέχρι και Λύκειο και λειτουργούν βάσει του ωρολογίου προγράμματος της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Παρέχουν δε ποιοτικό εκπαιδευτικό έργο, πειθαρχία, ασφάλεια και αυξημένα ποσοστά επιτυχίας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Η Εκκλησία μας δεν θα όφειλε να ιδρύσει και να συντηρεί ένα εκπαιδευτήριο στην πρωτεύουσα κάθε Νομού και πολλαπλάσια στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη; Ιδιαίτερα σε μία εποχή οικονομικής κρίσης, όπου το κοινωνικό κράτος αποδιαρθρώνεται.

Το ερώτημα είναι αμείλικτο: Θέλει η Εκκλησία καλύψει το κενό, να κάνει την υπέρβαση και να πρωτοπορήσει εκεί που ολιγωρεί η Πολιτεία; Επιθυμεί τελικά ηγετικό ρόλο στον σύγχρονο ελληνισμό;

Η παρούσα συγκυρία είναι ευνοϊκή: Η δημόσια εκπαίδευση είναι χαμηλής ποιότητας, με στόχο την …πολυπολιτισμικότητα. Η ελληνικότητα αμβλύνεται από σχολικά βιβλία Ιστορίας της Ρεπούσειας λογικής, αλλά και τα γυμνασιακά βιβλία λογοτεχνίας από τα οποία απουσιάζει ακόμα και ο Εθνικός μας Ύμνος. Το ΥΠΕΠΘ έχει κάνει γνωστή τη θέση του να καταστήσει προαιρετικό το μάθημα των Θρησκευτικών. Αριστεροί και ψευτοπροοδευτικοί βυσσοδομούν για άμεση κρατικοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Η ίδρυση ποιοτικών εκπαιδευτηρίων από την Εκκλησία μας θα αποτελούσε αποστομωτική απάντηση στα παραπάνω και κυρίως πολύτιμο στήριγμα στον ελληνικό λαό για μία ποιοτική και εθνική Παιδεία. Θα φρόντιζε για τη σχολική εκπαίδευση και αγωγή δεκάδων χιλιάδων ελληνοπαίδων, ενώ θα προσέφερε εργασία σε χιλιάδες εκπαιδευτικούς και όχι μόνο.

Η Εκκλησία μας διαθέτει την οικονομική ισχύ, το κοινωνικό κύρος και την αγάπη του λαού μας. Έχει την βούληση να το πράξει; Να θυμίσω το σύνθημα του Κοσμά του Αιτωλού που σε συνθήκες σκλαβιάς έχτισε σε 18 χρόνια 847 σχολεία: «Χτίστε σχολεία! Χτίστε σχολεία!».

Περικλής Γιαννόπουλος

Ο Περικλής Γιαννόπουλος, λογοτέχνης, μεταφραστής και δοκιμιογράφος, υπήρξε ελληνολάτρης διανοητής. Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1869 και αυτοκτόνησε στον κόλπο του Σκαραμαγκά στις 8 Απριλίου 1910. Παρακολούθησε μαθήματα ιατρικής για ένα χρόνο στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άλλα δύο χρόνια στο Παρίσι. Μετά το θάνατο του πατέρα του εγκατέλειψε τις σπουδές του και επισκέφθηκε για οχτώ μήνες στον αδελφό του στο Λονδίνο, όπου μελέτησε αγγλική και γαλλική λογοτεχνία. Όταν επέστρεψε στην Αθήνα, γράφτηκε στη Νομική Σχολή.

Από το 1894 δημοσιεύει μεταφράσεις ποιημάτων των Ντίκενς, Πόε, Ουάιλντ, Μποντλέρ, Τελιέ, καθώς και δικά του «πεζά ποιήματα». Από το 1899 αρθρογραφεί στις εφημερίδες Ακρόπολις, Το Αστυ, Εστία κ.ά. και στα περιοδικά Κριτική, Παναθήναια, ο Νουμάς κ.ά., χρησιμοποιώντας τα ψευδώνυμα Λωτός, Απολλώνιος, Νεοέλλην, Μαίανδρος, Θ. Θάνατος.

Με εντελώς προσωπικό ύφος και γλώσσα, εκφράζει παθιασμένα τις ελληνοκεντρικές του ιδέες και καταγγέλλει τα αίτια της ελληνικής κακοδαιμονίας, προπαντός την ξενομανία, τον «φραγκοραγιαδισμό».

Το 1906 εκδίδει ως αυτόνομο βιβλίο το «Νέον Πνεύμα» και το 1907 την εκτενέστερη «Έκκλησι προς το Πανελλήνιον Κοινόν». Οι ιδέες του, σε σύγκρουση με κάθε κατεστημένο, προκαλούν αντιδράσεις στην Αθήνα της εποχής. Από άλλους θεωρείται απλώς ρομαντικός και ωραίος τρελός, από άλλους υβριστής, κάποιοι όμως αναγνωρίζουν από την πρώτη στιγμή την πρωτοτυπία του και εμπνέονται από αυτόν.

Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, ο Αριστος Καμπάνης, ο Παύλος Νιρβάνας, ο Σπύρος Μελάς δημοσιεύουν πολύ εγκωμιαστικές κριτικές. Ο Ίων Δραγούμης γίνεται αδελφικός του φίλος. Ο Άγγελος Σικελιανός θα υμνήσει τον Γιαννόπουλο και βεβαίως δεν θα μείνει ανεπηρέαστος από αυτόν.

Αν και ο Γιαννόπουλος ευτύχησε να είναι πολύ γνωστός και να έχει αφοσιωμένους φίλους στον πνευματικό κόσμο των Αθηνών, δεν κατόρθωσε να αναμορφώσει κατά το όραμά του την ελληνική κοινωνία.

Δεν ήθελε, αυτός ο λάτρης του ωραίου, να γεράσει (όπως υπέθεσε ο Ίων Δραγούμης); Ένιωσε ότι έφθανε στην εξάντληση της καλλιτεχνικής του δημιουργίας; Ότι δεν είχε άλλο τίποτε πια να προσφέρει πια; Απογοήτευση από την μη ευόδωση με γάμο της ερωτικής σχέσης του με την Σοφία Λασκαρίδου, ζωγράφο και χειραφετημένη γυναίκα της εποχής; Ρομαντικός και «ερασιθάνατος» (η λέξη του Ιωάννη Συκουτρή, του επίσης μεγάλου ελληνολάτρη αυτόχειρα); Όλα αυτά μαζί;

Στις 8 Απριλίου 1910, στεφανωμένος, καβάλησε το άσπρο άλογό του και μπήκε μαζί του στην θάλασσα του Σκαραμαγκά. Με μία σφαίρα στο κεφάλι, ενώθηκε για πάντα με την ελληνική φύση που τόσο είχε αγαπήσει. Το νεκρό σώμα του το έβγαλαν τα κύματα στην στεριά δέκα μέρες μετά. Πριν ταφεί, δύο κυρίες, σαν νύμφες της Αττικής γης, στόλισαν τον νεκρό με λουλούδια.

Ο τρόπος που επέλεξε να δώσει τέλος στη ζωή του συγκλόνισε την κοινωνία και τον τύπο της εποχής. Ποιητές όπως ο Παλαμάς, ο Σικελιανός, ο Μαλακάσης και η Μυρτιώτισσα του αφιέρωσαν ποιήματα.

Ο Γιαννόπουλος ήταν αηδιασμένος από την κατάσταση της Ελλάδος στην εποχή του: ο κρατικός μηχανισμός με τους νωθρούς και διεφθαρμένους υπαλλήλους, η στρατιωτική ανεπάρκεια, η διπλωματική αδυναμία, ή έλλειψη νέων ελληνικών ιδεών στην πολιτιστική δημιουργία και κυρίως το ανήθικο και ανίκανο πολιτικό κατεστημένο με τα κόμματα να αποκοιμίζουν και να διαφθείρουν το λαό. Απαιτεί την άρση των «αξιών» και της νοοτροπίας που κυριαρχούν στην πολιτική, κοινωνική και πνευματική ζωή του τόπου, γιατί τις θεωρεί υπεύθυνες για την κατάντια της χώρας.

Πιστεύει ότι πρέπει να δημιουργηθεί μια ιδεολογική κίνηση από πνευματικούς ανθρώπους που θα δημιουργήσουν τον εθνικό ιδεολογικό κόσμο που θα βασίζεται στην φύση της ελληνικής φυλής. Τα προβλήματα όμως δεν λύθηκαν, ούτε ξεριζώθηκαν οι αιτίες που τα προκαλούσαν, αλλά συνεχίζουν να ταλαιπωρούν το Έθνος.