Η Εκκλησία δίπλα στο Λαό

Η εγκύκλιος της Ιεράς Συνόδου με τίτλο «Προς το Λαό» η οποία διαβάστηκε και μοιράστηκε στις Εκκλησίες την Κυριακή, όπως ήταν αναμενόμενο προκάλεσε τις αντιδράσεις των επαγγελματιών «προοδευτικών», οι οποίοι προπαγανδίζουν ότι η Εκκλησία οφείλει να μένει στο περιθώριο του πολιτικού γίγνεσθαι, καθώς δεν συμφέρει τους ίδιους και τα αφεντικά τους να αρθρώνει η Εκκλησία καταγγελτικό λόγο.

Βεβαίως ο θίασος των υπέρμετρα προβεβλημένων «προοδευτικών», ενώ είναι έτοιμος να κατασπαράξει με σαδισμό μεσαιωνικού ιεροεξεταστή όποιον ορθόδοξο ιερέα τολμήσει να συμμετάσχει σε κάποιο τηλεοπτικό πάνελ, ακούει και αναπαράγει με πάθος οτιδήποτε πει κάποιος αλλόθρησκος. Χαρακτηριστική περίπτωση η πρόσφατη συζήτηση για την ανέγερση τεμένους με μιναρέ στο Βοτανικό.

Αν δούμε τα επίμαχα σημεία της εγκυκλίου. Τους ενόχλησε που χαρακτηρίζει τη χώρα «υπό κατοχή». Γιατί; Ψέματα είναι; Έχει άδικο ο συντάκτης που εξαπολύει πυρά κατά των πολιτικών που οδήγησαν τη χώρα στην οικονομική κρίση και την κυβέρνηση που «εκτελεί τις εντολές των κυρίαρχων - δανειστών μας»;

Υπογραμμίζεται επίσης ότι «όλες αυτές τις παθογένειες της κοινωνίας και της οικονομίας που σήμερα επιχειρούμε με βίαιο τρόπο να αλλάξουμε, γιατί δεν τις αλλάξαμε στην ώρα τους; Γιατί έπρεπε να φθάσουμε ως εδώ; Τα πρόσωπα στην πολιτική σκηνή του τόπου μας είναι εδώ και δεκαετίες τα ίδια. Πώς τότε υπολόγιζαν το πολιτικό κόστος, γνωρίζοντας ότι οδηγούν τη χώρα τη καταστροφή και σήμερα αισθάνονται ασφαλείς, γιατί ενεργούν ως εντολοδόχοι; Σήμερα γίνονται ριζικές ανατροπές για τις οποίες άλλοτε θα αναστατωνόταν όλη η Ελλάδα και σήμερα επιβάλλονται χωρίς σχεδόν αντιδράσεις.» Αυτά δεν είναι ερωτήματα που εκφράζουν κάθε Έλληνα πολίτη;

«Η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος …αισθάνεται την ανάγκη να απευθυνθεί στο πλήρωμά της, στον λαό του Θεού, αλλά και σε κάθε καλοπροαίρετο άνθρωπο, για να μιλήσει με τη γλώσσα της αλήθειας και της αγάπης …Η Εκκλησία του Χριστού έχει λόγο για τη σημερινή κρίσιμη κατάσταση, διότι δεν έπαψε να αποτελεί σάρκα του κόσμου, μέρος της Ιστορίας. Δεν μπορεί να ανέχεται κανενός είδους αδικία, αλλά οφείλει να δείχνει ετοιμότητα» αναφέρει η εγκύκλιος.

Καταλήγοντας, τα μέλη της Ιεράς Συνόδου ξεκαθαρίζουν ότι η Εκκλησία δεν αντιμάχεται την Πολιτεία, αλλά εκείνους που εκμεταλλευόμενοι την Πολιτεία και κρυμμένοι πίσω από την εξουσία επιχειρούν να στερήσουν την ελπίδα του λαού.

Ως πολίτης αυτής της χώρας έχω την πεποίθηση ότι όχι μόνο είναι δικαίωμα της Εκκλησίας να αρθρώνει πολιτικό λόγο αλλά υποχρέωση της, εφόσον αποτελεί ένα ζωντανό και δυναμικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας και διαχρονικό στυλοβάτη του Ελληνισμού στις δοκιμασίες του.

Τα «αγαθά» του πολυπολιτισμού

Επιτέλους, πρέπει ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ να μπει ένας έλεγχος στο μεταναστευτικό. Κανείς αρμόδιος δεν μπορεί να δώσει απάντηση στα τρία απλά και αυτονόητα ερωτήματα: πόσοι, ποιοι και γιατί βρίσκονται στην Πατρίδα μας;

Οι επαγγελματίες «αντιρατσιστές» αμπελοφιλοσοφούν για τα αγαθά του πολυπολιτισμού, προσπαθώντας να δημιουργήσουν ενοχές σε όποιον εύλογα ανησυχεί από την ανεξέλεγκτη τροπή που έχει πάρει τόσο το φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης στη χώρα μας, όσο και οι επιπτώσεις του. Ωστόσο, οι ίδιοι κατοικούν και εργάζονται στα πλούσια προάστια μακριά από τα γκέτο του ιστορικού κέντρου, ενώ στέλνουν τα παιδιά τους σε ακριβά ιδιωτικά σχολεία… σιγά μην αφήσουν τους κανακάρηδες τους να συναναστρέφονται παιδιά μεταναστών.

Ξέραμε μέχρι τώρα πως ένα από τα «αγαθά» που έφεραν οι μετανάστες -κυρίως από την Αλβανία- ήταν η επανεμφάνιση της φυματίωσης στη χώρα μας. Είπαμε και μη χειρότερα… Έλα όμως που εισέβαλαν στην Πατρίδα μας δεκάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες και από χώρες του λεγόμενου Τρίτου κόσμου. Μαζί τους έφεραν την ελονοσία και πολλές άλλες «ξεχασμένες» ασθένειες. Κρούσματα της φοβερής αυτής αρρώστιας, εμφανίστηκαν στη Σκάλα της Λακωνίας.

Θυμάμαι που είχα μάθει στο Δημοτικό ότι με την αποξήρανση της λίμνης της Κωπαΐδας εξαλείφθηκε πλήρως η ελονοσία στην Ελλάδα. Υπόψιν ότι η ελονοσία είναι η πιο σοβαρή λοιμώδης νόσος που απειλεί τη δημόσια υγεία παγκοσμίως.

Παραθέτω τη σχετική ερώτηση που κατέθεσε στην Βουλή, ο βουλευτής Λακωνίας της ΝΔ, κ. Αθανάσιος Δαβάκης: «Κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουν αυξηθεί τα κρούσματα ελονοσίας σε αλλοδαπούς εργάτες, οι οποίοι απασχολούνται σε αγροτικές καλλιέργειες στη Σκάλα Λακωνίας, και οι οποίοι πιθανόν μεταφέρουν επιδημικές νόσους από τις περιοχές από τις οποίες προέρχονται. Τα κρούσματα ελονοσίας που έχουν διαπιστωθεί σε μετανάστες, έχουν προκαλέσει την εύλογη ανησυχία των κατοίκων της περιοχής, οι οποίοι φοβούνται για το ενδεχόμενο εξάπλωσης των κρουσμάτων αυτών. Η Πολιτεία πρέπει να επέμβει άμεσα και αποτελεσματικά».

Ένα άλλο αγαθό της πολυπολιτισμικότητας είναι και οι παράνομοι αλλοδαποί μικροπωλητές. Αυτοί έχουν αποθρασυνθεί εντελώς με την ανοχή του ελληνικού κράτους. Δεν φτάνει που κάνουν χρυσές δουλειές έξω από τα καταστήματά των Ελλήνων πουλώντας παράνομα εμπορεύματα, τρομοκρατούν όποιον τολμήσει να τους καταγγείλει.

Συγκεκριμένα, την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου, ομάδα Πακιστανών εκτόξευσε απειλές κατά Ελλήνων καταστηματαρχών στην οδό Ναυαρίνου στον Πειραιά, με αφορμή τη σύλληψη ομοεθνή τους για παραεμπόριο. Οι εξαγριωμένοι Πακιστανοί φώναζαν στους Έλληνες μαγαζάτορες εκβιάζοντάς τους ότι, αν δεν δώσουν ο καθένας τους από 200 ευρώ προκειμένου να συγκεντρωθεί το ποσό των 11.000 ευρώ ώστε να αποφυλακιστεί ο ομοεθνής τους, θα προκαλέσουν ζημιές στα καταστήματά τους. Τελικά, ο Σύνδεσμος Καταστηματαρχών Πειραιά ζήτησε την προστασία της Αστυνομίας σε μόνιμη βάση για να μην θρηνήσουμε θύματα.

Στο μεταξύ, στο σοβαρό και οργανωμένο κράτος της Ελβετίας, οι πολίτες της με το πρόσφατο δημοψήφισμα τάχθηκαν υπέρ της αυτόματης απέλασης καταδικασθέντων αλλοδαπών. Την περασμένη χρονιά, άλλωστε, οι Ελβετοί πάλι μέσω δημοψηφίσματος απαγόρευσαν την κατασκευή μιναρέδων.

Έπεσε και το Δουβλίνο

Η τρόικα -ΕΕ, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και ΔΝΤ- θα δανείσει στην Ιρλανδία δεκάδες δισ. Ευρώ, ώστε να διασφαλιστούν οι κερδοσκοπικές επενδύσεις του 4ου Ράιχ των τραπεζιτών στο ιρλανδικό τραπεζικό σύστημα.

Η ιρλανδική ηγεσία -κατά τα πρότυπα της ελληνικής- απεμπόλησε την οικονομική της κυριαρχία, ενώ η μπότα της τρόικας ετοιμάζεται να ποδοπατήσει τα εισοδήματα και το επίπεδο διαβίωσης των μεσαίων και λαϊκών στρωμάτων στη χώρα της Ίριδος.

Είναι η δεύτερη χώρα της ευρωζώνης όπου η ηγεσία παραδίδει το δημόσιο ταμείο της, προκειμένου να μη ζημιωθούν οι ιδιώτες τραπεζίτες δανειστές. Άλλη μία κυβέρνηση που υποκλίνεται αμαχητί στη δικτατορία των τραπεζών.

Ποια είναι αυτά τα διεθνή παράσιτα που λεηλατούν τα δημόσια ταμεία, προκειμένου να καλύψουν τις κερδοσκοπικές της αποτυχίες; Από πού αντλούν τόση ισχύ, ώστε να υπαγορεύουν τις πολιτικές αποφάσεις των κυβερνήσεων της ΕΕ και να εξαθλιώνουν λαούς που μέχρι πρότινος απολάμβαναν ένα ικανοποιητικό επίπεδο ζωής;

Το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι «ηγέτες» εκτελούν πειθήνια τις διαταγές της διεθνούς ελίτ των περιούσιων τραπεζιτών -αναφέρονται σε αυτήν αόριστα σαν «διεθνή αγορά»- αποκαλύπτει τους κινδύνους της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Ιδίως όταν οι λαοί «αντιπροσωπεύονται» από ολιγαρχίες του πλούτου και των «τζακιών».

Τελικά, ο Κάρολος (Μαρξ) επαληθεύεται: «το κράτος είναι το εργαλείο του κεφαλαίου για να καταπιέζεται η εργατική τάξη» έγραφε. Μόνο που σήμερα προλεταριοποιείται (=εξαθλιώνεται) το σύνολο των εργαζομένων. Το κοινωνικό κράτος διαλύεται σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Μέχρι και τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας καταργούν οι σοσιαληστές - δοσίλογοι.

Μετά την οικονομική κατάρρευση τον Σεπτέμβριο του 2008, οι κυβερνήσεις -σε παγκόσμιο επίπεδο- χάρισαν τρισ. δημοσίου χρήματος στους τραπεζίτες. Όταν οι τραπεζίτες και οι κερδοσκόποι αντιλήφθηκαν ότι δεν θα υποστούν καμία συνέπεια για την κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν, επανήλθαν αποθρασυνόμενοι. Στο τέλος του 2009 έβαλαν στο στόχαστρο την Ελλάδα, προκειμένου να δημιουργήσουν ένα παγκόσμιο πρότυπο κοινωνικών περικοπών.

Τη άνοιξη του 2010, υπό την πίεση των «αγορών» η ΕΕ με το εφεύρημα της τρόικας πρακτικά αποδέχθηκε ότι: α) Τα κράτη - μέλη της θα στερηθούν το ένα μετά το άλλο την οικονομική τους ανεξαρτησία. β) Οι αμοιβές των εργαζομένων και οι συνθήκες εργασίας σε αυτά θα μειωθούν δραστικά, για να συγκλίνουν με αυτές των αναπτυσσόμενων χωρών.

Αυτά είναι τα δεδομένα. Το ζητούμενο είναι πλέον η οργάνωση ενός λαϊκού - πατριωτικού - συμμετοχικοδημοκρατικού κινήματος από τη βάση, που θα κατανοήσει ότι ορθολογικά συνταγμένες, η καταναλωτική συμπεριφορά και η συνειδητή ανυπακοή είναι τα όπλα που θα το απαλλάξουν από τους δυνάστες.

Τι άλλο θα δουν τα μάτια μας;

Περισσότεροι από 50 χιλιάδες μουσουλμάνοι που ζουν στην Αθήνα προσευχήθηκαν στις 16/11 στην πλατεία Κουμουνδούρου, την πλ. Αττικής, το ΣΕΦ, τον παλαιό Ιππόδρομο, σε κεντρικές πλατείες και στα Προπύλαια του Πανεπιστήμιου. Το Αΐντ αλ Αντχα είναι η εορτή, όπου οι μουσουλμάνοι τιμούν την θυσία του Αβραάμ.

Πολιτική πράξη επίδειξης δύναμης, για να παρουσιαστεί σαν πιεστικό και αναπόδραστο το αίτημα για τέμενος με μιναρέ στην Αθήνα, ώστε να επιταχυνθούν οι διαδικασίες ανέγερσης του. Σε εποχή κρίσης θα κληθεί ο ελληνικός λαός να πληρώσει 80 εκατ. ευρώ για τζαμί στο Βοτανικό, όταν 60 εκατ. ευρώ ήταν το κόστος του σκανδάλου της μονής Βατοπαιδίου.

Επί του θέματος. Υπάρχει δικαίωμα στην πίστη, όχι δικαίωμα στο προσεύχομαι όπου να ’ναι, ειδικά όταν καταλαμβάνω δημόσιο χώρο.

Αποτελεί δε πρόκληση καθώς στις περισσότερες μουσουλμανικές χώρες θεωρείται αδιανόητη οποιαδήποτε δημόσια ανοιχτή θρησκευτική εκδήλωση (πχ η περιφορά του επιταφίου) οποιασδήποτε διαφορετικής θρησκείας. Η δημόσια προσευχή σημαίνει στην ισλαμική θεολογία ότι η χώρα είναι μέρος του Ισλάμ.

Ειδικότερα, το θέαμα της προσευχής μπροστά στο Πανεπιστήμιο και την Ακαδημία ήταν πραγματικά άθλιο. Η καθέδρα του Ελληνικού Πνεύματος, κάτω από το πέλμα του αφροασιατικού Ισλάμ! Διανοούνται οι πραγματικά πολυπληθείς μουσουλμάνοι της Γαλλίας να πάνε μπροστά στην Σορβόννη, να απλώσουν σεντόνια και να προσευχηθούν;

Η κατάληψη των Προπυλαίων από τους Μουσουλμάνους είναι μια παραπέρα κλιμάκωση της οργανωμένης μουσουλμανικής αυθάδειας, η οποία πυροδοτείται καθημερινά από τα εγχώρια δίκτυα του επιδοτούμενου «αντιρατσισμού».

Με αυτή την πέρα από κάθε μέτρο και λογική ανοχή, οι εν Ελλάδι (λαθρο)μετανάστες πλέον έχουν την εντύπωση ότι δικαιούνται να κάνουν ό,τι θέλουν, ενώ όποιος αντιδρά θεωρείται απλά ρατσιστής. Μια νοοτροπία που οδηγεί σε συγκρουσιακές καταστάσεις.

Χαρακτηριστικές είναι οι καθημερινές πλέον επιθέσεις τους με πέτρες και ξύλα ενάντια σε δημοτικούς αστυνομικούς και άνδρες της ΕΛ.ΑΣ κατά τη διάρκεια ελέγχων πχ. για την αντιμετώπιση του παραεμπορίου.

Να δούμε, όταν θα θελήσουν να γιορτάσουν το Κουρμπάν Μπαιράμι. Στην Πόλη τα νερά του Βοσπόρου γίνονται κόκκινα από το αίμα των ζώων που σφάζονται αυτή την ημέρα, ενώ μέρος της τελετής είναι το κυνηγητό και η απίστευτης βαρβαρότητας σφαγή των ζώων ακόμα και μέσα στην μέση του δρόμου.

Δεν γνωρίζω σε ποιά άλλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα γίνονται τέτοια πράγματα. Λέτε ο κ. Καμίνης να βάλει φόρο στους Αθηναίους, ώστε να μην επιβαρυνθούν οι μουσουλμάνοι οικονομικά, αγοράζοντας οι ίδιοι τα ζώα που θα σφάζουν;

Φθινόπωρο 1973

Ας προσπαθήσουμε να εξετάσουμε αντικειμενικά τα γεγονότα το φθινόπωρο του 1973, χωρίς ιδεολογικές, πολιτικές ή κομματικές αγκυλώσεις.

Η εξαετής δικτατορία του συνταγματάρχη Γεωργίου Παπαδόπουλου έβαινε προς το τέρμα της. Το φθινόπωρο του 1973 ξεκίνησε μια διαδικασία φιλελευθεροποίησης του καθεστώτος. Στις 8 Οκτωβρίου 1973 παραιτήθηκαν όλοι οι στρατιωτικοί από τις καίριες θέσεις που κατείχαν και ορκίστηκε η υπηρεσιακή κυβέρνηση του Σπύρου Μαρκεζίνη, με κύρια αποστολή να προπαρασκευάσει και να διεξάγει βουλευτικές εκλογές στις 10 Φεβρουαρίου 1974. Οι αδιάλλακτοι αξιωματικοί εξοργίστηκαν με την απόφαση του Γ. Παπαδόπουλου να τερματίσει την «επαναστατική παρένθεση» και έβαλαν στόχο να τον ανατρέψουν.

Ένα κομβικό σημείο αποτελεί ο αραβοϊσραηλινός πόλεμος του Yom Kippur που ξέσπασε ταυτόχρονα (6 - 25 Οκτωβρίου 1973). Στις 17 Οκτωβρίου ο ΟΠΕΚ ανήγγειλε ότι δεν θα έστελνε πλέον πετρέλαιο στα έθνη που υποστήριζαν το Ισραήλ. Το πετρέλαιο εκτοξεύτηκε από 3 στα 40 δολάρια ανά βαρέλι.

Παρά την ανακωχή οι Άραβες, έχοντας καταλάβει την Χερσόνησο του Σινά, ετοιμάζονταν στα τέλη Νοεμβρίου 1973 να ξαναρχίσουν τον πόλεμο έχοντας το πλεονέκτημα. Ο παγκόσμιος εβραϊσμός ξεσηκώθηκε για την σωτηρία της μητέρας πατρίδος.

Οι ευρωπαϊκές χώρες, για να εξευμενίσουν τους Άραβες, αρνήθηκαν τον ανεφοδιασμό και την πτήση στον εναέριο χώρο τους στα αμερικανικά αεροπλάνα που βρίσκονταν καθ’ οδόν προς το Ισραήλ.

Στις 21 Νοεμβρίου ο Κίσσινγκερ -αναζητώντας σανίδα σωτηρίας- έστειλε «νότα» στον Παπαδόπουλο, ζητώντας επέκταση ελλιμενισμού του 6ου αμερικανικού Στόλου στην Ελευσίνα και ελεύθερη διέλευση των αμερικανικών αεροπλάνων με πολεμοφόδια από την Σούδα προς το Ισραήλ (με βάση την από το 1971 «συμφωνία διευκολύνσεων» Ελλάδας – ΗΠΑ). Στις 23 Νοεμβρίου Παπαδόπουλος και Μαρκεζίνης συνυπέγραψαν την απόρριψη της αμερικανικής «νότας».

Στις 25 Νοεμβρίου 1973, την κυβέρνηση Μαρκεζίνη διαδέχθηκε η κυβέρνηση Αδαμαντίου Ανδρουτσόπουλου, μετά το πραξικόπημα του ταξίαρχου Δημ. Ιωαννίδη. Σημειώστε πως η αδελφή του Ιωαννίδη είχε παντρευτεί τον Ζακ Αλαζράκη, ιδιοκτήτη της κλινικής «Κυανούς Σταυρός», «Μεγάλο Ευεργέτη της Ισραηλιτικής Κοινότητος Αθηνών» και -όπως φημολογείται- συνομιλητή του Κίσσινγκερ.

Το καθεστώς Παπαδόπουλου έπεσε εξαιτίας του ΟΧΙ προς τους Αμερικανούς. Το Πολυτεχνείο ήταν η αφορμή. Ενθουσιώδεις φράσεις όπως «το Πολυτεχνείο έριξε τη δικτατορία» ή «οι φοιτητές κατάφεραν το τελικό χτύπημα ενάντια στην χούντα» είναι ανακριβείς. Το αντίθετο ακριβώς συνέβη. Η επάνοδος στη λαϊκή κυριαρχία ανεστάλη και επιβλήθηκε μία δικτατορία χειρότερης μορφής.

Βεβαίως οι έγκλειστοι στο Πολυτεχνείο νεαροί και φοιτητές αγωνίζονταν εναντίον της χούντας, χωρίς να γνωρίζουν ποια συμφέροντα εξυπηρετούσαν. Ανέκαθεν στις πλάτες των αγωνιστών - ιδεολόγων παίζονται τα πιο βρώμικα «πολιτικά παιχνίδια».