Ώρα ευθύνης, εθνικής ομοψυχίας και συνοχής

Εφημερίδα "Ελεύθερη Ώρα"
4 Μαρτίου 2008, σελ. 2

Παρατηρώ συχνά επιφανή στελέχη της ΝΔ να δηλώνουν πως για το Σκοπιανό είναι «ώρα ευθύνης, εθνικής ομοψυχίας και συνοχής». Σοφά λόγια, πράγματι. Ωστόσο, δεν μπορώ να πειστώ ότι τα εννοούν κιόλας.

Η εθνική ομοψυχία και η συνοχή τεκμηριώνεται στις δημοσκοπήσεις, όπου το 70-82% των Ελλήνων πολιτών εξακολουθεί -παρά την προπαγανδιστική πίεση για λύση με σύνθετη ονομασία- να απορρίπτει οποιαδήποτε ονομασία που περιέχει σύνθετο ή παράγωγο της λέξης Μακεδονία. Εκείνοι, όμως, που δεν συμμερίζονται την βούληση της συντριπτικής πλειονότητας του Έθνους μας είναι οι ηγεσίες των κοινοβουλευτικών κομμάτων, πλην του ΛΑ.Ο.Σ.

Ένα ακόμα σημείο στο οποίο επιμένουν ιδιαίτερα τα κυβερνητικά στελέχη είναι η «σοβαρότητα» -έτσι βαφτίζουν τη σιωπή και την αδράνεια- με την οποία θα πρέπει να διαχειριστούμε ως λαός το όλο ζήτημα. Εμμένουν να χαρακτηρίζουν τα συλλαλητήρια σαν ακραίες και γραφικές εκδηλώσεις. Και μας διαβεβαιώνουν ότι η ελληνική διπλωματία διαφυλάττει τα ελληνικά συμφέροντα, με το παραπειστικό επιχείρημα πως η συμβιβαστική λύση του κ. Νίμιτς είναι προς το συμφέρον της σταθερότητας στην περιοχή. Αυτό βέβαια είναι και το βασικό επιχείρημα του υπ. εξωτερικών των ΗΠΑ, που βέβαια είναι πασιφανές πως από το 1990 και μετά επιδίδεται στην αποσταθεροποίηση των Βαλκανίων.

Όσον αφορά την «ευθύνη», διορθώστε με αν σφάλλω, θεσμικός ρόλος της ηγεσίας σε μία δημοκρατική χώρα είναι να εκφράζει τη λαϊκή-εθνική βούληση στις ξένες Δυνάμεις και τους Διεθνείς οργανισμούς και να την υποστηρίζει αποτελεσματικά. Στην περίπτωση του Σκοπιανού ζητήματος γίνεται έκδηλο το ακριβώς αντίθετο.

Πού ακούστηκε ότι σε μία σύγχρονη δημοκρατική χώρα ο Πρωθυπουργός, το υπ. Εξωτερικών και η μείζων αντιπολίτευση (για την αριστερά δεν θα μιλήσω, καθώς η στάση της στο "μακεδονικό" ήδη από το 1924 μιλάει από μόνη της) μπορούν να αγνοούν τη λαϊκή βούληση, όταν μάλιστα εκφράζεται αρραγής με τέτοια συντριπτικά ποσοστά σε ένα κρισιμότατο εθνικό ζήτημα, τη στιγμή μάλιστα που η κυβέρνησή διαθέτει μία σαθρή πλειοψηφία 151 εδρών;

Οι κυβερνήσεις διατηρούνται λίγα χρόνια, ενώ οι αποφάσεις που λαμβάνουν -ιδίως στα εθνικά ζητήματα– επηρεάζουν το Έθνος για δεκαετίες. Εκτός και αν οι ιθύνοντες του δικομματισμού αντιλαμβάνονται τη «δημοκρατία» σαν μία τετραετή εκλογή ενός ηγέτη-οδηγού που κυβερνά δεσποτικά, χωρίς να υπολογίζει καθόλου τη λαϊκή βούληση.

Η ουσία είναι πως 3500 και πλέον χρόνια ελληνικής Ιστορίας και πολιτισμού στη Μακεδονία –που δεν επιδέχονται καμία αμφισβήτηση από τις ιστορικές πηγές και τα αρχαιολογικά ευρήματα- για πρώτη φορά σύσσωμη σχεδόν η πολιτική μας ηγεσία τολμά να τα θέτει σε διαπραγμάτευση. Εμείς θα σιωπήσουμε;

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Τετάρτη 5 Μαρτίου 7 μ.μ.
στην παραλία στο άγαλμα του ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

http://www.elora.gr/portal/index.php?option=com_content&task=view&id=583&Itemid=1

Διαμαρτυρία των Σέρβων στην Αθήνα για την απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποίησε η «Ένωση Σέρβων Ελλάδος» το μεσημέρι της Κυριακής 24/2, ενάντια στην αναγνώριση της «ανεξαρτησίας» του Κοσσυφοπεδίου, από τις ΗΠΑ και μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σέρβοι που ζουν μόνιμα στην Ελλάδα και αρκετοί Έλληνες πατριώτες συγκεντρώθηκαν μπροστά στο Παναθηναϊκό Στάδιο και πορεύτηκαν μέσω της Ηρώδου Αττικού, προς το Προεδρικό Μέγαρο.

Τα κυρίαρχα συνθήματα ήταν: «Το Κόσοβο είναι Σερβία», «Στο Κοσσυφοπέδιο χτυπά η καρδιά της Σερβίας», «Κλείστε το κουτί της Πανδώρας», «Σταματήστε να διαιρείτε την Ευρώπη» και «Ελλάς - Σερβία - Συμμαχία». Αντιπροσωπεία του Συνδέσμου κατέθεσε ψήφισμα στην Βουλή και στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Η προοπτική της «Μεγάλης Αλβανίας», υποστηριζόμενης από τις ΗΠΑ είναι κάτι που θα έπρεπε να προβληματίζει έντονα κάθε Έλληνα. Παρόλα αυτά, η τυφλή προσήλωση στις επιλογές των ΗΠΑ από συγκεκριμένους κύκλους που χαράσσουν την εξωτερική πολιτική στην χώρα μας είναι σταθερή και δεδομένη. Γι’ αυτό και ολόκληρος ο ελληνικός λαός θα όφειλε να στηρίζει ανάλογες εκδηλώσεις.

Δυστυχώς, η πολιτική μας ηγεσία έλαμψε δια της απουσίας της. Στην εκδήλωση - διαμαρτυρία ήταν παρόντες τα στελέχη του ΛΑ.Ο.Σ Γιάννης Σύρρος και Γιάννης Τσιλιμίγκρας.

Στην φωτογραφία κάτω: ο Γιάννης Τσιλιμίγκρας με τους Σέρβους διαδηλωτές

ΣΩΣΤΕ ΤΟ ΚΟΣΣΥΦΟΠΕΔΙΟ
ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ
την έκκληση προς τον ΟΗΕ,την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ
http://www.petitiononline.com/StankoDJ/petition-sign.html

Independent republic of Macedonia

Εφημερίδα "Ελεύθερη Ώρα"
25 Φεβρουαρίου 2008, σελ. 7

«Ανεξάρτητη δημοκρατία της Μακεδονίας»; Μόλις διάβασα τη συγκεκριμένη από τις πέντε ονομασίες που πρότεινε ο Μάθιου Νίμιτς -όπως διέρρευσαν στον τύπο- αγανάκτησα.

Δηλαδή, κατά τον Νίμιτς και τους Αμερικανούς υπάρχει και κατεχόμενη Μακεδονία. Δέκα φορές χειρότερη πρόταση από το «Δημοκρατία της Μακεδονίας», αφού δικαιώνει και ενθαρρύνει τον αλυτρωτισμό των Σκοπιανών.

Άκου “Independent republic of Macedonia”… Δεν χωράει ο νους μου το θράσος αυτό. Είναι ποτέ δυνατόν σε ένα κείμενο που προτείνεται ως βάση διαπραγμάτευσης προς το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών να υπάρχει αυτή η προσβολή; Είχε μάλιστα την αναίδεια ο Νίμιτς να χαρακτηρίζει με ναρκισσισμό την πρόταση του «συμβιβαστική, δίκαιη και αξιοπρεπή».

Ακόμα χειρότερα, εκείνοι που χειρίζονται την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, δεν έχουν πλέον εθνικά αντανακλαστικά; Γιατί δεν διέκοψαν αμέσως κάθε συζήτηση; Δεν έχουν τη στοιχειώδη ευθιξία ή μήπως δεν γνωρίζουν αγγλικά; Οι λεονταρισμοί και τα αυστηρά μηνύματα προς τα Σκόπια εκ των υστέρων δεν έχουν καμία αξία.

Οι Σκοπιανοί άδραξαν την ευκαιρία και δηλώνουν ότι αν είναι να μην ονομάζονται «Δημοκρατία της Μακεδονίας» υποχωρούν μέχρι το «Ανεξάρτητη δημοκρατία της Μακεδονίας» ή το ακατανόητο… «Democratic Republic of Macedonia».

Εκείνοι που χαράσσουν την εξωτερική μας πολιτική συμπεριφέρονται, λες και πρόκειται για κάποια ισχυρή χώρα, ενώ τα Σκόπια δεν είναι σε θέση (οικονομική ή στρατιωτική) να διεκδικούν από την Ελλάδα οτιδήποτε, πόσο μάλλον κάτι που δεν τούς ανήκει…

Έχει κάποιο συμφέρον η Ελλάδα να συρθεί βιαστικά σε διαπραγματεύσεις με τους Σκοπιανούς; Γιατί πρέπει να αγχωθεί για την είσοδο των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ; Το ΝΑΤΟ πρακτικά έχει εισέλθει στην επικράτεια των Σκοπίων από το 2001, κατά την πεντάμηνη αιματηρή διένεξη Σλαβόφωνων και Αλβανών.

Οι 600.000 Αλβανοί των Σκοπίων ΔΕΝ επιθυμούν να αποκαλούνται «Μακεδόνες». Το ίδιο οι δεκάδες χιλιάδες Σέρβοι, οι Βούλγαροι και οι 200.000 Έλληνες (στους οποίους καταπιέζεται κάθε έκφραση Ελληνικότητας) που ζουν εκεί. Γιατί πρέπει η ελληνική εξωτερική πολιτική να γυρίσει την πλάτη στη βούληση όλων αυτών των μειονοτήτων;

Ας εγκαταλείψουμε τους Σκοπιανούς στην αυτοδιάλυση, όπου τους οδηγούν το θράσος και η αλαζονεία τους. Αν οφείλουμε να ενδιαφερθούμε για κάποιον, αυτοί είναι οι Έλληνες της επικράτειας των Σκοπίων, καθιστώντας σαφές πως η Μητέρα Πατρίδα θα υπερασπιστεί με κάθε τρόπο τα δικαιώματα και την ακεραιότητα τους.

ΥΓ: Θεωρώ τιμή μου το γεγονός ότι το blog μου ανήκει στους πρώτους διαδικτυακούς τόπους που ανέδειξαν το ζήτημα των Ελλήνων που ζουν στην επικράτεια των Σκοπίων. Πλέον διαθέτουν δικό τους ιστολόγιο. Επισκεφθείτε το:
http://northmacedonians.blogspot.com

http://www.elora.gr/portal/index.php?option=com_content&task=view&id=562&Itemid=1

Επόμενη (επανά)Σταση: Δυτική Θράκη

Εφημερίδα "Ελεύθερη Ώρα"
22 Φεβρουαρίου 2008, σελ. 2

Με συναυλίες, βεγγαλικά, κορναρίσματα αυτοκινήτων, αλβανικές, αμερικανικές, αγγλικές και τουρκικές σημαίες, τραγούδια και χορούς στους δρόμους και τις πλατείες, που κράτησαν όλη τη νύχτα, πανηγύρισαν την Κυριακή (17 Φεβρουαρίου) οι Αλβανοί Κοσοβάροι την διακήρυξη για την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου. Το γεγονός πανηγύρισαν αλβανικά κόμματα και οργανώσεις, τόσο στα Τίρανα όσο και στο Τέτοβο της FYROM.

Η ΕΕ προετοιμάζει σε τέσσερις μήνες την αποστολή 2.000 προσώπων στο Κοσσυφοπέδιο (1.500 αστυνομικούς, 250 δικαστές και εισαγγελείς) οι οποίοι θα προέρχονται από όλα τα κράτη μέλη αλλά και από τρίτες χώρες, όπως η Τουρκία και οι ΗΠΑ.

Πρόκειται για την πιο σημαντική πολιτική αποστολή στην ιστορία της ΕΕ. Ο ρόλος της –τυπικά- είναι να βοηθήσει την αστυνομία και τους δικαστικούς θεσμούς του Κοσσυφοπεδίου στην πρόοδό τους για την επίτευξη των ευρωπαϊκών κανόνων. Πρακτικά, όμως, αποδεικνύεται πως η ΕΕ ενισχύει και νομιμοποιεί θεσμικά τα σχέδια των ΗΠΑ για τη Βαλκανική.

Εναντίον της ανεξαρτησίας της Σερβικής επαρχίας του Κοσσυφοπεδίου τάσσονται οι αρχές του Βελιγραδίου, οι οποίες υποστηρίζονται από τη Ρωσία. «Η κυβέρνηση της Σερβίας θεωρεί παράνομη αυτή την απόφαση που ελήφθη εκτός της αιγίδας του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ», αναφέρεται στην επίσημη νότα διαμαρτυρίας της σερβικής κυβέρνησης προς την προεδρία της ΕΕ. Ο πρόεδρος της Σερβίας, Μπόρις Τάντιτς, ζήτησε από τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ να δώσει εντολή στον απεσταλμένο του στην Πρίστινα να ακυρώσει την πράξη ανεξαρτητοποίησης του «ψευδοκράτους» του Κοσσυφοπεδίου.

Ο πρωθυπουργός, Βόισλαβ Κοστούνιτσα, κατήγγειλε τις ΗΠΑ ότι εφαρμόζουν ανήθικη πολιτική στα Βαλκάνια και την πολιτική αυτή επιβάλουν και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Σέρβος υπουργός αρμόδιος για το Κοσσυφοπέδιο Σλόμπονταν Σάμαρτζιτς σημείωσε πως «με μία τέτοια απόφαση, η ΕΕ αποδέχεται την πολιτική της απόσχισης ως λύση στο πρόβλημα των μειονοτήτων».

Η Ρωσία, αντιλαμβανόμενη ότι δεν μπορεί ακόμη να απειλήσει σε βαθμό που να φοβίσει τις ΗΠΑ, σπεύδει να επωφεληθεί ανακοινώνοντας πως προτίθεται να αναγνωρίσει ως ανεξάρτητες την Αμπχαζία και την Ν. Οσετία.

Η πρόθεση των ΗΠΑ και πολλών μεγάλων χωρών της ΕΕ όχι μόνο να αναγνωρίσουν την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου αμέσως μετά την κήρυξή της αλλά και να την ενισχύσουν θεσμικά, παρακάμπτοντας τον ΟΗΕ, πρέπει να μας ανησυχεί.

Η ανεξαρτησία στο Κοσσυφοπέδιο δημιουργεί «προηγούμενο» που νομιμοποιεί την αυτοδιάθεση των μειονοτήτων ως πρόσχημα για τη διάσπαση των Εθνικών Κρατών και την δημιουργία μορφωμάτων που καταλήγουν προτεκτοράτα των ΗΠΑ με τη συνδρομή της ΕΕ.

H Ελλάδα οφείλει να αντιδράσει σθεναρά στην ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπεδίου. Γιατί, διαφορετικά, είναι λογικό να σπεύσουν οι άσπονδοι σύμμαχοί μας και να παρατηρήσουν πως είναι παράλογο η πολιτική ηγεσία στην Ελλάδα να δέχεται αδιαμαρτύρητα την ανεξαρτητοποίηση της αλβανικής μειονότητας στο Κοσσυφοπέδιο και να μην αποδέχεται το ίδιο για τους τουρκόφωνους μουσουλμάνους στην Κατεχόμενη Κύπρο σήμερα ή στη Δυτική Θράκη αργότερα.

17 Φεβρουαρίου 1914: ημέρα ανακήρυξης της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου

Ανακοίνωση της Νεολαίας Βορειοηπειρωτών

Όταν ένας του Έθνους δε θέλει να χαθή το Έθνος, πως μπορεί το Έθνος να χαθή; Αφού εγώ δεν το θέλω, πως μπορεί να χαθή η Πατρίδα μου;

Ίων Δραγούμης “Μαρτύρων και Ηρώων Αίμα”

Τα ιδανικά δεν είναι ποτέ καινούρια, δεν ανακαλύπτονται ξαφνικά. Τα ιδανικά είναι διαχρονικά και πανανθρώπινα. Κάθε εποχή τα ανακαλύπτει εκ νέου και τους δίνει το δικό της ξεχωριστό περιεχόμενο. Στις 17 Φεβρουαρίου 1914, οι Βορειοηπειρώτες έλαβαν την ιστορική απόφαση να αποτινάξουν από πάνω τους τον ζυγό, να αγωνιστούν και να πεθάνουν, αν χρειαστεί για το ύψιστο ιδανικό της ελευθερίας.

Στις 9 Φεβρουαρίου ο Συνταγματάρχης Σπυρομήλιος υψώνει πρώτος στη Χειμάρρα τη σημαία του Αυτονομιακού Αγώνα.

Στις 13 Φεβρουαρίου η Πανηπειρωτική Συντακτική Συνέλευση αποφασίζει την έναρξη του αυτονομιακού αγώνα και την επομένη, συγκροτείται στο Αργυρόκαστρο η Κυβέρνηση της Αυτονόμου Ηπείρου με Πρόεδρο τον Γεώργιο Χρ. Ζωγράφο και μέλη της τον Δρυϊνουπόλεως Βασίλειο, τον Κορυτσάς Γερμανό, τον Βελλάς και Κονίτσης Σπυρίδωνα, τον Αλέξανδρο Καραπάνο, τον Ιωάννη Παρμενίδη και τον Δημήτριο Δούλη.

Στις 17 Φεβρουαρίου, στις 4 το απόγευμα, πάνω από 2000 Ιερολοχίτες, έχοντας επί κεφαλής τον Πρόεδρο Γεώργιο Ζωγράφο και τα μέλη της Κυβερνήσεως, κήρυξαν επίσημα την αυτονομία ολόκληρης της Βορείου Ηπείρου.

Την επομένη, στις 18 Φεβρουαρίου, η Κυβέρνηση της αυτόνομης Ηπείρου κυκλοφορεί μια προκήρυξη, με την οποία προσκαλεί όλους τους Ηπειρώτες να δώσουν το παρόν στον μεγάλο αγώνα. Λίγες μέρες αργότερα, στις 27 Φεβρουαρίου, βγαίνει το διάταγμα της επιστρατεύσεως που καλεί στα όπλα όλους τους μάχιμους, από 18 μέχρι και 40 χρόνων. Ημέρα επιστράτευσης ορίστηκε η 1η Μαρτίου. Φτάνει η μέρα της επιστράτευσης και το Αργυρόκαστρο, όπως κι άλλες πόλεις, γεμίζουν από Ιερολοχίτες, που ολοπρόθυμα είναι αποφασισμένοι να δώσουν το αίμα τους για τη λευτεριά της πατρίδας τους. Μήνες τώρα ζούσαν μʼ αυτό το όνειρο. Και, να, που ʼφτασε η ώρα να ριχτούν στη μάχη.

Οι Βορειοηπειρώτες αγωνίστηκαν μόνοι τους απέναντι σε όλους: αγωνίστηκαν εναντίον των Αλβανών, εναντίον των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων της Ιταλίας και της Αυστρο-Ουγγαρίας, εναντίον της εχθρότητας της ίδιας της Ελληνικής Κυβέρνησης. Αγωνίστηκαν και νίκησαν. Νίκησαν στο πεδίο των μαχών, νίκησαν αγωνιζόμενοι ανδρεία, αγωνιζόμενοι με πίστη στο δίκαιο του αγώνα τους, αγωνιζόμενοι για αυτό που τους έλειπε, για μια Πατρίδα.

Στις 24 Απριλίου με παρέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων υπογράφεται ανακωχή μεταξύ των εμπόλεμων μερών.

Στις 17 Μαΐου υπογράφεται το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας από τις Μεγάλες Δυνάμεις, την Αλβανία και τους εκπροσώπους της κυβέρνησης της Αυτονόμου Ηπείρου. Με βάση το Πρωτόκολλο:
-η Βόρειος Ήπειρος αναγνωρίζεται ως Αυτόνομη Πολιτεία στα πλαίσια του αλβανικού κράτους.
-αποστέλλει βουλευτές στο αλβανικό κοινοβούλιο.
-η ελληνική καθίσταται επίσημη γλώσσα της Βορείου Ηπείρου (στη διοίκηση και τα σχολεία), ενώ η αλβανική θα διδάσκεται προαιρετικά.
-η Βόρειος Ήπειρος θα διατηρεί δική της χωροφυλακή και δικά της δικαστήρια.

Δυστυχώς, οι συγκυρίες και τα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων, καθώς και η αδυναμία της ελληνικής κυβέρνησης να κατοχυρώσει τα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών οδήγησαν στην οριστική προσάρτηση της Βορείου Ηπείρου στο κατασκευασμένο από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, βαλκανικό προτεκτοράτο τους, την Αλβανία, αφήνοντας τους αγώνες των Βορειοηπειρωτών ιστορικά αδικαίωτους. Οι αγώνες όμως, όπως και οι άνθρωποι, δεν πεθαίνουν παρά μόνο όταν λησμονηθούν. Έτσι και ο αγώνας των προγόνων μας για ελευθερία δεν έχει σβήσει και ούτε πρόκειται να σβήσει αφού εμείς θυμόμαστε, τιμούμε και συνεχίζουμε τον αγώνα τους για ελευθερία.

Ο αγώνας μας θα συνεχιστεί, θα κλιμακωθεί και θα δικαιωθεί. Διεκδικούμε:
-Τον σεβασμό στο δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού και την κατάργηση των μειονοτικών ζωνών στη Βόρειο Ήπειρο.
-Την απόδοση των περιουσιών των Ελλήνων και των ελληνικών κοινοτήτων στους νόμιμους δικαιούχους.
-Την αναγνώριση της Ελληνικής Γλώσσας ως επίσημης γλώσσας της Διοίκησης στις περιοχές με πλειοψηφία του ελληνικού πληθυσμού.
-Την άδεια να χρησιμοποιούνται τα ελληνικά σύμβολα (σημαία, ύμνος) από τους Έλληνες κατοίκους.
-Την ίδρυση σχολείων σε όλη την αλβανική επικράτεια, όπου υπάρχουν Έλληνες, και την επέκταση της ελληνικής παιδείας μέχρι την τριτοβάθμια εκπαίδευση.
-Την αφαίρεση από τα σχολικά εγχειρίδια και από κάθε επίσημο έγγραφο αναφορών που παραχαράσσουν την Ελληνική Ιστορία και προσβάλλουν την Εθνική Συνείδηση και Μνήμη των Ελλήνων.
-Την άμεση απογραφή του πληθυσμού με αναφορά στην εθνικότητα.
-Την διαμόρφωση της Διοικητικής Διαίρεσης της χώρας κατά τρόπο που να μην αλλοιώνεται η εθνοτική σύνθεση των περιοχών.

Φωτογραφία: Η ανακήρυξη της αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου (Αργυρόκαστρο 17 Φεβρουαρίου 1914)