Τα ορόσημα στο «Μακεδονικό»

Γ΄ μέρος: Το β΄ εξάμηνο του 1992
Εφημερίδα "Έρευνα"
6 Δεκεμβρίου 2007, σελ. 7

Κατά το β΄ εξάμηνο του 1992 η Μ. Βρετανία αναλαμβάνει την ευρωπαϊκή προεδρία. Το Μακεδονικό αναλαμβάνει ο πρέσβης Ο Νήλ. Τα Σκόπια ως κίνηση διαπραγματευτικού ελιγμού υιοθετούν το αστέρι της Βεργίνας για εθνική τους σημαία.

Ο Ο Νήλ στο δικό του «πακέτο» προτείνει την ονομασία «Μακεδονία – Σκόπια». Η ελληνική κυβέρνηση ολισθαίνει σε μέγιστο ατόπημα προτείνοντας μέσω του πρέσβη Τσούνη τη διπλή ονομασία. Να αναγνωριστούν δηλαδή τα Σκόπια από τη διεθνή κοινότητα ως Μακεδονία και να τα αναγνωρίσει η Ελλάδα με όποιο όνομα επιθυμεί.

Το Δεκέμβριο του 1992, στη σύνοδο κορυφής του Εδιμβούργου, απορρίπτεται το πακέτο Ο Νήλ. Η Ευρώπη καλεί τα δύο μέρη «να βρουν μεταξύ τους μία λύση με βάση την απόφαση της Λισσαβόνας».

Στο μεταξύ το Σκοπιανό έχει περάσει τον Ατλαντικό. Ήδη στις Στις 2 Οκτωβρίου 1992 ο τότε υποψήφιος για την Προεδρία των ΗΠΑ Bill Clinton έκανε επίσημη γραπτή δήλωση προς την ελληνοαμερικανική κοινότητα. Τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της ήταν:

«Πολλοί Αμερικανοί δυσκολεύονται να κατανοήσουν το πρόβλημα που προκύπτει από τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία». Περί τα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η χρήση αυτού του ονόματος για το νότιο τμήμα της Γιουγκοσλαβίας χαρακτηρίστηκε από τον τότε υπουργό Εξωτερικών της χώρας μας «ως προκάλυμμα για επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας» ενώ θα μπορούσε, επίσης, να αποτελέσει και πάλι πηγή αποσταθεροποίησης και διαμάχης.
Η θέση των Ηνωμένων Πολιτειών πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Εάν το νέο αυτό κράτος επιθυμεί την αναγνώριση της Αμερικής, θα πρέπει να δεχθεί τις αρχές της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι, να ικανοποιήσει τις γείτονες χώρες και την παγκόσμια κοινότητα όσον αφορά τις προθέσεις του, ότι δηλαδή είναι ειρηνικές και σύμφωνες με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία απορρίπτει τη χρήση του ονόματος Μακεδονία. Η Κυβέρνηση Κλίντον θα υπερασπιστεί αυτές τις αρχές και θα διασφαλίσει την ικανοποίηση των νόμιμων συμφερόντων της Ελλάδας».
Την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου ο Μπίλ Κλίντον εκλέχτηκε Πρόεδρος.

Όταν γνώμη και ιστορική έρευνα ποινικοποιούνται

Εφημερίδα “Ελεύθερος Κόσμος”
1 Δεκεμβρίου 2007, σελ. 9

Ένας ακόμα σύγχρονος τρόπος να φιμώσουν τους αντιφρονούντες φαίνεται πως είναι, εκτός από τον αποκλεισμό ή τον διασυρμό τους από τα ελεγχόμενα από το σύστημα μέσα ενημέρωσης, η ωμή απειλή της φυλάκισης. Πλέον η ανοιχτή αμφισβήτηση, η αντίθετη άποψη ή και η αμφιβολία που εκδηλώνεται μέσα από την έρευνα και τη λογική επιχειρηματολογία είναι δυνατό να υπόκεινται σε δικαστική δίωξη. Αποτελούν εγκλήματα γνώμης. Το επίμαχο θέμα μετατίθεται από το διανοητικό ή το ιδεολογικό επίπεδο στο ποινικό.

Έχουν περάσει 200 και πλέον χρόνια από τότε που ο Βολταίρος διατύπωσε αποφθεγματικά το περίφημο «Δε συμφωνώ ούτε μα μία λέξη από όσα λες, αλλά θα υπερασπίζομαι ακόμα και με το αίμα μου το δικαίωμα σου ελεύθερα να λες όσα πρεσβεύεις». Αυτή η φράση έγινε το λάβαρο της πνευματικής ανεκτικότητας και της ελευθερίας του λόγου στον πολιτισμένο κόσμο.

Ο πολιτισμένος κόσμος, ωστόσο, φαίνεται ότι διολισθαίνει ξανά σε ένα μεσαιωνικού τύπου κυνήγι μαγισσών, υποχωρεί -επιλεκτικά- στην δογματική αυθεντία της μοναδικής Αλήθειας, θυμίζοντας σε μεγάλο βαθμό τους φονταμενταλισμούς που υποτίθεται πως πολεμά.

Η ποινικοποίηση της άποψης σίγουρα δεν συμβαδίζει με τις αρχές της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Κανένα δικαστήριο δεν είναι δυνατόν να ορίσει την ιστορική αλήθεια. Μόνο ανελεύθερα καθεστώτα το έχουν επιχειρήσει. Οι ιδέες δεν μπορούν να πολεμηθούν παρά με ιδέες, επιχειρήματα και τεκμήρια. Διαφορετικά, η Ιστορία καταλήγει μία πηγμένη γνώση που μπλοκάρει την έρευνα. Η επιστήμη καταντά προπαγάνδα.

Ταυτόχρονα, επιχειρείται μία εσκεμμένη σύγχυση εννοιών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ταύτιση του αντισημιτισμού και του νέο-ναζισμού με την κριτική εξέταση της Ιουδαϊκής θρησκείας ή την αμφισβήτηση της φύσεως και της εκτάσεως του «ολοκαυτώματος». Σε αρκετές χώρες ήδη υπάρχει δεδικασμένο που ποινικοποιεί την τελευταία.

Ο Βρετανός ιστορικός Ντέιβιντ Ιρβινγκ κρατήθηκε σε αυστριακή φυλακή 13 μήνες, -είχε καταδικαστεί σε τριετή φυλάκιση- επειδή αμφισβήτησε το Ολοκαύτωμα, ενώ υπάρχει γι’ αυτόν απαγόρευση εισόδου σε αρκετές χώρες όπως οι Γαλλία, Γερμανία, Αυστρία, Νότια Αφρική, Καναδάς, Νέα Ζηλανδία, Ιταλία και ΗΠΑ.

Στη χώρα μας ο Κώστας Πλεύρης και ο «Ελεύθερος Κόσμος» οδηγούνται στα δικαστήρια με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του «Εβραίοι, όλη η αλήθεια».

Βέβαια χώρες όπως η Αυστρία, η Γερμανία, η Ιταλία και η Γαλλία (λόγω του Βισύ) ίσως αισθάνονται την ανάγκη να αποδείξουν τη μεταμέλεια τους για τη συμπεριφορά τους κατά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Φτάνουν σε μία υπερβολή στην προσπάθειά τους να αποενοχοποιηθούν ιστορικά. Όμως, η Ελλάδα ανήκε στα θύματα και όχι τους θύτες.

Είναι άτοπο ένας λαός να μονοπωλεί το αδιαμφισβήτητο σε μία «ιερή θυματοποίηση». Με την ίδια λογική θα έπρεπε να απαγορευτεί η είσοδος στην Ελλάδα για χιλιάδες Τούρκους (και όχι μόνο) αρθρογράφους και ιστορικούς οι οποίοι έχουν αμφισβητήσει τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Ιωνίας ή να φυλακιστούν όσοι ζουν στη χώρα μας και την αμφισβητούν. Δεν είναι δυνατό να αποδίδονται σε οποιαδήποτε κοινότητα προνόμια που είναι απαγορευμένα για το ίδιο το Ελληνικό Έθνος μέσα στην Ελλάδα.

Κωνσταντίνος Ψάχος: ο Μουσικός, ο Λόγιος

Το Κέντρον Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, οργάνωσε Επιστημονική Ημερίδα, στις 30 Νοεμβρίου 2007, με θέμα: "Κωνσταντίνος Ψάχος. Ο Μουσικός, ο Λόγιος".

Ο Κωνσταντίνος Ψάχος υπήρξε πολυσχιδής επιστημονική και καλλιτεχνική προσωπικότητα. Tο έργο και η συμβολή του στην ιστορική, επιστημονική και μουσικολογική έρευνα και επί των τριών κλάδων της Ελληνικής παραδοσιακής μουσικής δημιουργίας (Αρχαίας, Βυζαντινής και Δημοτικής) έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην πορεία της Ελληνικής Μουσικής. Κατά τη διάρκεια της ημερίδας πραγματοποιήθηκαν ανακοινώσεις από ειδικούς μουσικολόγους.

Οι ανακοινώσεις πλαισιώθηκαν με την παρουσίαση, για πρώτη φορά, του μικρού Παναρμονίου, που κατασκεύασε ο οίκος Steinmayer με τις οδηγίες του Κ. Ψάχου. Το μοναδικό αυτό όργανο ανήκει στη μουσειακή Συλλογή του ΚΕΕΛ. Το παραχώρησε ευγενικά η κ. Ελένη Ντάλλα.

Με την ημερίδα αυτή το Κέντρο Λαογραφίας ανέδειξε την προσωπικότητα και το έργο του Κωνσταντίνου Ψάχου, αλλά και απέδωσε ευχαριστίες στην κα. Ελένη Ντάλλα, η οποία διαφύλαξε με φροντίδα και αγάπη το πολύτιμο αρχείο του και εμπλούτισε την μουσειακή Συλλογή του Κέντρου με την δωρεά των κέρινων μουσικών κυλίνδρων και του μικρού «Παναρμονίου», του μοναδικού υπάρχοντος στον κόσμο οργάνου που λειτουργεί και έχει τη δυνατότητα να αποδώσει τις λεπτεπίλεπτες αποχρώσεις των διαστημάτων της ελληνικής μουσικής.

Μία αναμνηστική φωτογραφία με την κα. Ελένη Ντάλλα

Τα ορόσημα στο «Μακεδονικό»

Β΄μέρος: το «Πακέτο Πινέιρο»

Εφημερίδα "Έρευνα"
29 Νοεμβρίου 2007, σελ. 7

Στις 14 Φεβρουαρίου 1992, ένα εκατομμύριο Έλληνες στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης βροντοφωνάζουν ότι δεν δέχονται να αναγνωριστεί το νέο κράτος σαν «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Αυτό έκανε τους Ευρωπαίους εταίρους μας να αντιληφθούν την αγανάκτηση του ελληνικού λαού.

Ταυτόχρονα ενδυνάμωσε την διαπραγματευτική δυνατότητα της Ελλάδας. Το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Κοινότητας ανέθεσε στον προεδρεύοντα Πορτογάλο υπ. Εξωτερικών Joao Pineiro την εξεύρεση προτάσεων που θα οδηγούσαν σε μία κοινά αποδεκτή λύση για το όνομα.

Το «πακέτο Πινέϊρο» περιελάμβανε: α) ένα κείμενο συμφωνίας για την επιβεβαίωση των υφισταμένων συνόρων μεταξύ Ελλάδας και Σκοπίων, β) αλλαγή των άρθρων του Συντάγματος των Σκοπίων περί αλυτρωτισμού και επεκτατισμού, γ) ένα σχέδιο επιστολής της σκοπιανής κυβέρνησης με το οποίο δηλώνει ότι «θα αποθαρρύνει κάθε πράξη εχθρικής δραστηριότητας ή προπαγάνδας» και δ) σύνθετη ονομασία.

Προτείνονται ονομασίες όπως: «Μακεδονία του Βαρδάρη» ή «Βόρεια Μακεδονία». Ο κ. Pineiro δήλωσε στην «Ελευθεροτυπία» (5/7/1993) πως είχε προτείνει το «Νέα Μακεδονία» (Nova Macedonia).

Η πλευρά Μητσοτάκη αμέσως εκδηλώθηκε θετικά. Ο Σαμαράς αντέδρασε. Στην πράξη, με τη σύνθετη ονομασία οι Σκοπιανοί κατοχύρωναν αυτό που ήθελαν περισσότερο από καθετί: τον Μακεδονισμό. Γιατί ο πολιτισμός τους, η γλώσσα, οι πολίτες ή το έθνος τους δεν θα ονομάζονταν νέο-μακεδονικά, βόρειο-μακεδονικά ή βαρδαρο-μακεδονικά αλλά ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ χωρίς προσδιορισμό.

Τελικά το «πακέτο Πινέιρο» απορρίφθηκε από το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στις 13 Απριλίου 1992. Το απέρριψαν όλα τα κόμματα πλην του ΚΚΕ.

Από τότε χρονολογείται και η κατευθυντήρια θέση της Αθήνας στο ζήτημα της ονομασίας, ότι δεν πρόκειται να αναγνωρίσει κράτος στην ονομασία του οποίου θα υπάρχει ο όρος «Μακεδονία» ή παράγωγά του.

Το «πακέτο Πινέιρο» με τον όρο της σύνθετης ονομασίας έφερε στην επιφάνεια τη διάσταση απόψεων Μητσοτάκη – Σαμαρά, η οποία τελικά οδήγησε στην αποπομπή του Σαμαρά και στην ανάληψη του υπ. Εξωτερικών από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό.

Στο Συμβούλιο Κορυφής της Λισαβόνας, στις 27 Ιουνίου 1992, οι ηγέτες της ΕΟΚ σε μια κίνηση αλληλεγγύης προς την Αθήνα ψήφισαν ομόφωνα ότι θα αναγνωρίσουν τα Σκόπια ως ανεξάρτητο κράτος «μόνον εάν η ονομασία δεν περιέχει τη λέξη Μακεδονία».

Στη φωτο ο Joao Pineiro

«ΟΧΙ σε σύνθετη ονομασία» βροντοφώναξε η Ομογένεια

Εφημερίδα “Ελεύθερος Κόσμος”
24 Νοεμβρίου 2007, σελ. 9

Η Ομογένεια διατηρεί τον Πολιτισμό, τη Γλώσσα και κυρίως την Ελληνοπρέπεια και τις αξίες της. Μόνη και εγκαταλειμμένη, όχι μόνο επιβιώνει αλλά διαδραματίζει ρόλο εθνικής σημασίας και αγωνίζεται να κρατήσει ό,τι στην Ελλάδα χάνεται. Παλεύει με ψυχή, καρδιά και δυναμισμό Ταυτόχρονα αγωνίζεται με σύγχρονους πολιτικούς όρους, έξυπνα και αποτελεσματικά.

Οι Έλληνες της Αυστραλίας διαδήλωσαν την προηγούμενη Κυριακή (18 Νοεμβρίου) στην Μελβούρνη για το Μακεδονικό. Έστειλαν ένα σαφές μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν αποδέχoνται τη σύνθετη ονομασία για το κράτος των Σκοπίων και ότι θα αντιδράσουν έντονα αν η κυβέρνηση της Αυστραλίας αναγνωρίσει ποτέ τη χώρα αυτή με το όνομα Μακεδονία.

Η αστυνομία εκτίμησε τους συμμετέχοντες στο συλλαλητήριο σε 40.000, ενώ τα μέσα ενημέρωσης μίλησαν ακόμα και για 55.000 κόσμο! Όπως και να ‘χει, η Μελβούρνη σείστηκε από τον παλμό και τον ενθουσιασμό των ομογενών μας. Εντυπωσιακή ήταν η παρουσία της νεολαίας, ενώ τα συνθήματα «ΟΧΙ ΣΕ ΣΥΝΘΕΤΗ ΟΝΟΜΑΣΙΑ» και «ΕΛΛΑΣ, ΕΛΛΑΣ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» δόνησαν ολόκληρη την πόλη.

Η πορεία κατέληξε στα σκαλοπάτια της Πολιτειακής Βουλής της Βικτώριας. Εκεί με διακήρυξη απαίτησαν από την Κυβέρνηση και όλα τα ομοσπονδιακά πολιτικά κόμματα της Αυστραλίας, να τηρήσουν στο ακέραιο τη δέσμευσή τους, ότι δεν πρόκειται να αναγνωρίσουν τη FYROM με το κλεμμένο συνταγματικό της όνομα. Κατέστησαν σαφές πως επιθυμούν να βρεθεί μια κοινά αποδεκτή ονομασία, η οποία δεν θα περιέχει την λέξη "Μακεδονία" είτε μεμονωμένα, είτε ως σύνθετη είτε ως παράγωγη.

Μεγάλη επιτυχία των ομογενών αποτελεί η μεταστροφή της μέχρι πρότινος αρνητικής θέσης της Αντιπολίτευσης στο Σκοπιανό. Ο βουλευτής της Lindsay Tanner ανέγνωσε στα ελληνικά μήνυμα του Προέδρου του Εργατικού Κόμματος, Kevin Rudd (που χωρίς αμφιβολία εκλέγεται στις 24 Νοεμβρίου), με το οποίο διαβεβαίωσε ότι η δική του κυβέρνηση, θα συνεχίσει να αποκαλεί τα Σκόπια ως FYROM, μέχρι να βρεθεί κοινά αποδεκτή λύση με την Ελλάδα.

Το άλλο μεγάλο κόμμα, το Liberal Party, έχει ανακοινώσει την ίδια πολιτική. Ο Βουλευτής κ. Νίκος Κότσιρας μετέφερε θερμό μήνυμα του Πρωθυπουργού Τζών Χάουαρντ με ξεκάθαρη θέση υπέρ του Ελληνισμού. Βλέπετε, οι Έλληνες στην Αυστραλία είναι 700.000 ψήφοι και χάρη στη σθεναρή και δυναμική κινητοποίηση τους, η Αυστραλία δεν έχει αναγνωρίσει τα Σκόπια με το ελληνικό όνομα.

Το συλλαλητήριο της Μελβούρνης μαζί με το πρόσφατο του Καναδά αποτελούν ένα μεγάλο ΟΧΙ του Ελληνισμού στα σχέδια περί «Σύνθετης Ονομασίας». Ας αφυπνίσουν με την ηχηρή φωνή τους τον Ελληνισμό, μέσα στην Ελλάδα, όπου ασκείται τεράστια οργανωμένη πίεση για να καμφθεί το φρόνημα του. Οι Έλληνες Πατριώτες έχουμε κουραστεί να βλέπουμε την Ελλάδα παθητική και ηττοπαθή, εγκλωβισμένη στην ατολμία των κληρονομικών κομματαρχών…

Video - αποσπάσματα του συλλαλητηρίου της Μελβούρνης μπορείτε να παρακολουθήσετε στο:
http://www.youtube.com/watch?v=evddS9MgqJY