Ευγνωμοσύνη και βοήθεια στην Αϊτή

Πόσοι Έλληνες γνωρίζουμε την ευγνωμοσύνη που οφείλουμε απέναντι στον αϊτινό λαό; Πόσοι έχουν διαβάσει στα ψιλά γράμματα των βιβλίων Ιστορίας πως η πρώτη επίσημη αναγνώριση του αγώνα της εθνεγερσίας του 1821 ήρθε από τον αρχηγό του κράτους αυτού;

Τον Ιανουάριο του 1822, όταν όλες οι ηγεσίες των ευρωπαϊκών κρατών δεν τολμούσαν να στεναχωρήσουν το Σουλτάνο και τον Μέτερνιχ, ο Πρόεδρος της Αϊτής, Jean-Pierre Boyer, έστειλε βοήθεια στον Αγώνα, ηθική, υλική και στρατιωτική.

Να σημειώσουμε ότι η Αϊτή, μόλις είχε τελειώσει τον δικό της απελευθερωτικό πόλεμο εναντίον των Γάλλων αποικιοκρατών, κατεστραμμένη οικονομικά, έστειλε στο Παρίσι στον Αδαμάντιο Κοραή, 25 τόνους καφέ να εκποιηθούν, προκειμένου να αγοραστούν όπλα για τον ελληνικό αγώνα. Επίσης, έστειλε 100 εθελοντές μαύρους στρατιώτες να πολεμήσουν στο πλευρό των Ελλήνων, τους οποίυς δεν άφησαν οι Γάλλοι να φθάσουν στην Ελλάδα.

Παραθέτω σε μετάφραση την θερμή επιστολή του φιλέλληνα ηγέτη Jean-Pierre Boyer προς τον Αδαμάντιο Κοραή και τα άλλα εξέχοντα μέλη της ελληνικής παροικίας στο Παρίσι, η οποία είχε και θα έχει ξεχωριστή ιστορική και ηθική αξία για εμάς τους Έλληνες:

«Ελευθερία – Ισότητα
Jean-Pierre Boyer
Πρόεδρος της Αϊτής

Προς τους πολίτες της Ελλάδος
Α. Κοραή, Κ. Πολυχρονιάδη, Α. Βογορίδη και Χ. Κλωνάρη
Παρίσι

Πριν λάβουμε την επιστολή σας από το Παρίσι με ημερομηνία 20 Αυγούστου, έφθασε η είδηση της επαναστάσεως των συμπολιτών σας κατά του δεσποτισμού, που είχε διάρκεια περίπου τρεις αιώνες. Μάθαμε με μεγάλο ενθουσιασμό ότι η Ελλάς, πήρε τα όπλα για να αποκτήσει την ελευθερία της και την θέση, την οποία κατείχε μεταξύ των εθνών του κόσμου.

Μία τόσο ωραία και τόσο νόμιμη υπόθεση και προ πάντων οι πρώτες επιτυχίες που τη συνοδεύουν, δεν είναι αδιάφορες για τους Αϊτινούς, οι οποίοι, όπως οι Έλληνες, για πολύν καιρό έκλιναν τον αυχένα κάτω από ξένο ζυγό επονείδιστο και με τις αλυσίδες τους συνέτριψαν την κεφαλή της τυραννίας.

Προσευχόμενοι στον ουρανό να υπερασπισθεί τους απογόνους του Λεωνίδα, σκεφτήκαμε να συντρέξουμε τις γενναίες δυνάμεις τους, αν όχι με στρατεύματα και πολεμοφόδια, τουλάχιστον με χρήματα, που θα χρησιμεύσουν για την προμήθεια όπλων που έχετε ανάγκην. Όμως, τα γεγονότα που επέβαλαν στην πατρίδα μας μεγάλη οικονομική ανάγκην, απορρόφησαν όλα μας τα χρήματα, εξ ου η διοίκηση δεν μπόρεσε να σας καταβάλει μέρος (των χρημάτων). Σήμερα ακόμη, η επανάσταση στο ανατολικό μέρος της νήσου, δημιουργεί νέο κώλυμα προς την εκτέλεση αυτού του σκοπού. Επειδή το μέρος, που ενώθηκε με τη Δημοκρατία όπου προεδρεύω βρίσκεται σε μέγιστη ένδεια, προκαλεί μεγάλη δαπάνη στο ταμείο μας. Εάν πάλι γίνουν κατάλληλες οι περιστάσεις, όπως επιθυμούμε, τότε θα βοηθήσουμε τα τέκνα της Ελλάδος όσο μπορούμε.

Πολίτες. Διερμηνεύσατε στους συμπατριώτες σας τις θερμές ευχές, τις οποίες ο λαός της Αϊτής σας στέλνει υπέρ της απελευθερώσεως τους. Οι μεταγενέστεροι Έλληνες ελπίζουν στην αναγεννώμενη ιστορία τους τρόπαια άξια της Σαλαμίνος. Είθε να αποδειχθούν παρόμοιοι με τους προγόνους τους και κατευθυνόμενοι από τις διαταγές του Μιλτιάδη, να κατορθώσουν στα πεδία του νέου Μαραθώνα τον θρίαμβο της ιεράς υποθέσεως που επεχείρησαν υπέρ των δικαιωμάτων τους, της θρησκείας και της πατρίδος. Είθε, τέλος, δια των φρονίμων διατάξεων αυτών να μνημονεύονται στη ιστορία οι κληρονόμοι της καρτερίας και των αρετών των προγόνων.

15 Ιανουαρίου 1822
19ο έτος της Ανεξαρτησίας
Jean-Pierre Boyer»

Συμπερασματικά, ο Jean-Pierre Boyer αναγνωρίζει τον Αγώνα του '21 ως Εθνικό υπέρ των δικαιωμάτων της ελευθερίας, της Πατρίδας και της Θρησκείας, ενώ χαρακτηρίζει την Οθωμανική κατοχή ως τυραννική, ξένη και παράνομη. Αναγνωρίζει ιστορική συνέχεια στο ελληνικό έθνος από την αρχαιότητα. Κυρίως, στήριξε εμπράκτως με αποστολή βοήθειας από το υστέρημα του φτωχού λαού του τον απελευθερωτικό μας Αγώνα.

Θα ήθελα να μάθω αν η ελληνική πολιτεία έχει τιμήσει την μνήμη του αληθινού αυτού φιλέλληνα. Υπάρχει κάποια οδός, κάποια πλατεία που να φέρει το όνομά του; Υπάρχει κάποιο άγαλμα του;

Κυρίως, όμως, οφείλουμε ως λαός με ιστορική μνήμη να στηρίξουμε με κάθε τρόπο τον δοκιμαζόμενο λαό της Αϊτής. Τώρα που έχει την ανάγκη όσων ευεργέτησε…
Προξενείο Αϊτής: τηλ. 210 6123014

Επαναπατρισμό ελληνικών αρχαιοτήτων ζητά η …Τουρκία

Οι Ευρωπαίοι γνωρίζουν τον αγώνα της χώρας μας προκειμένου να επιστραφούν στην Πατρίδα μας τα ιερά γλυπτά (μάρμαρα τα λένε οι Βρετανοί) του Παρθενώνα. Υπάρχει βεβαίως και ένα πλήθος ελληνικών αρχαιοτήτων, οι οποίες βρίσκονται σε μουσεία και ιδιωτικές συλλογές ανά τον κόσμο.

Παρά τις επίμονες προσπάθειες του ελληνικού κράτους από τη δεκαετία του '80, ελάχιστες αρχαιότητες έχουν επιστραφεί, ενώ οι ιθύνοντες του βρετανικού μουσείου είναι άτεγκτοι.

Η ελληνική προσπάθεια για επαναπατρισμό των αρχαιοτήτων μας, ενέπνευσε τους Τούρκους, οι οποίοι απαιτούν την επιστροφή ελληνικών αρχαιοτήτων στην …Τουρκία!

Πρώτα, οι Τούρκοι υπέβαλαν αίτημα προς το Βατικανό, για να τους επιστραφούν τα οστά του Αγίου Νικολάου των Μύρων.

Πρόσφατα, όσοι διαβάζουμε τουρκικό τύπο, πληροφορηθήκαμε ότι ο δήμαρχος της Σμύρνης, Αζίζ Κοτζάογλου, ζητά με επιστολή του προς τον διευθυντή του μουσείου του Λούβρου την επιστροφή δύο αγαλμάτων. Πρόκειται για τα μαρμάρινα αγάλματα του Δία και του Απόλλωνα, ύψους 2,34 και 2,16 μέτρων αντίστοιχα, που χρονολογούνται από τον 2ο αιώνα πΧ.

Τα αγάλματα των δύο θεοτήτων βρέθηκαν σε ναούς που είχαν χτιστεί στο όνομά τους στην Ιωνία. Το 1680 από τη Σμύρνη έφθασαν στη Γαλλία, αγοράστηκαν από τον Λουδοβίκο XIV όπως υποστηρίζουν οι Γάλλοι. Σήμερα εκτίθενται στο τμήμα «Ελληνικών, Ετρουσκικών και Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων» του μουσείου του Λούβρου.

Το Λούβρο φιλοξένησε αυτές τις ημέρες έκθεση αφιερωμένη στον «αρχαίο και σύγχρονο τουρκικό πολιτισμό». Το τμήμα «Ελληνικών, Ετρουσκικών και Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων» του μουσείου έδωσε σε ένα μέρος της τον τίτλο «Από το Ισμίρ στη Σμύρνη», όπου η πλειονότητα των έργων που εκτίθενται είναι βέβαια αρχαία ελληνικά και ρωμαϊκά.

Με αφορμή την έκθεση αυτή ο δήμαρχος Σμύρνης έστειλε την εν λόγω επιστολή. Σε αυτήν ο κ. Αζίζ Κοτζάογλου, επισημαίνει ότι η πόλη του είναι διατεθειμένη να κατασκευάσει ειδικό μουσείο για να τα εκθέσει, το οποίο θα ονομάσει «Μουσείο Πολιτισμών Αιγαίου», κατά τα πρότυπα δηλαδή του Μουσείου της Ακρόπολης με τα Γλυπτά του Παρθενώνα. Στο τέλος της επιστολής του καλεί το Λούβρο σε «μακρόπνοη συνεργασία» και βοήθεια για τη δημιουργία αυτού του μουσείου. Ο δ/ντης του Λούβρου απέρριψε φυσικά το αίτημα του Τούρκου δημάρχου.

Η Τουρκία δείχνει ξεκάθαρα πως πέρα από τον εκτουρκισμό του εδάφους της Ιωνίας, επιχειρεί τώρα και τον εκτουρκισμό της αρχαίας ελληνικής κληρονομιάς. Αλήθεια, η Ελλάδα πώς άφησε αδιαμαρτύρητα το Λούβρο να προβάλλει αρχαιοελληνικά εκθέματα σαν αριστουργήματα του «αρχαίου τουρκικού πολιτισμού»; Ακούσατε καμία αντίδραση από το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού;

Η στρατηγική της Νέας Τάξης μέσω της μετανάστευσης

Κάθε βουλευτής που θα κληθεί σε λίγο καιρό να ψηφίσει –ελπίζω σε ονομαστική ψηφοφορία- για την παροχή ή όχι δικαιώματος ψήφου στους μετανάστες που ζουν στην Πατρίδα μας, οφείλει να διαβάσει το εξαιρετικό βιβλίο του κ. Δημήτρη Ντούσα «Μαρξισμός και σύγχρονη μετανάστευση» (2009).

Οι αναγνώστες θα ξαφνιαστούν, όταν συνειδητοποιήσουν πως η σύγχρονη ελληνική αριστερά ταυτίζεται απόλυτα με τα γεράκια της νέας τάξης, με εκείνους που σχεδιάζουν την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, με τους γκουρού του πολυεθνικού κεφαλαίου, με τον ΟΟΣΑ, με την Παγκόσμια Τράπεζα, με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και με τους μεγαλοτραπεζίτες της Ελβετίας σε ό, τι αφορά στο μεταναστευτικό.

Όμως, εκείνο που προκαλεί πραγματική έκπληξη είναι το Γ΄ μέρος του βιβλίου. Εκεί μαθαίνουμε ότι ο Μαρξ, ο Ένγκελς και η Διεθνής Ένωση Εργατών ήταν αντίθετοι στην εισαγωγή ξένων μεταναστών εργατών. Μάλιστα, ο Ένγκελς μιλάει για την υποχρέωση των εργατών «να εμποδίζουν την εξαγωγή και εισαγωγή εργατών που επιδιώκει το εργοδοτικό κεφάλαιο». Μάλλον η ελληνική αριστερά είναι «αντιδραστική» και μαρξιστικά αγράμματη στο μεταναστευτικό.

Στο ΣΤ΄ μέρος μαθαίνουμε ότι από την ανεξέλεγκτη μετανάστευση κερδίζουν το εργοδοτικό κεφάλαιο, το τραπεζιτικό κεφάλαιο και οι δουλέμποροι μεταναστών, γυναικών και παιδιών. Αντιθέτως, οι ντόπιοι εργαζόμενοι χάνουν τα κεκτημένα δικαιώματα δεκαετιών.

Στο Ζ΄ μέρος καταφαίνεται με αδιάσειστα επιχειρήματα, ποιοι είναι οι μεγάλοι έμποροι του «αντιρατσισμού» και των «ανοικτών συνόρων» και τα κέρδη που αποκομίζουν.

Προσωπικά, εντυπωσιάστηκα από το κεφάλαιο «Η παγκόσμια γεωστρατηγική πολιτική των ΗΠΑ μέσω της μετανάστευσης». Σε αυτό παρατίθεται άρθρο του τότε αναπληρωτή υπ. Εξωτερικών των ΗΠΑ, Στρόουμπ Τάλμποτ, στην "Boston Globe", που αναδημοσίευσε η «Ελευθεροτυπία» (23 Απριλίου 2000), όπου ξεκαθαρίζει απροκάλυπτα την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ:

«Η χώρα μας είναι αυτή που εκμεταλλεύεται το δυναμικό και τις ιδέες της παγκοσμιοποίησης. Αυτό ακριβώς το δυναμικό θα προσφέρει λύσεις κάθε φορά που οι δυνάμεις οι οποίες διεκδικούν την αυτοδιάθεση θα συγκρούονται με τις δυνάμεις που επικαλούνται την εθνική κυριαρχία. Οι Ενωμένες Πολιτείες, διευκολύνοντας την καλύτερη ένταξη των μειονοτήτων στο πλαίσιο ενός ευρύτερου κράτους και τη μεταξύ τους συνεργασία με βάση τις αρχές της δημοκρατίας, προωθούν ταυτόχρονα τις δικές τους αξίες και τα συμφέροντα τους».

Ορίστε οι γεωστρατηγικοί στόχοι των ΗΠΑ: Ανοικτά σύνορα, είσοδος μεταναστών, πολιτικά δικαιώματα στους μετανάστες, δημιουργία εθνικών μειονοτήτων, προστασία των εθνικών μειονοτήτων από τις ΗΠΑ, περιορισμός της εθνικής κυριαρχίας και προώθηση των συμφερόντων των ΗΠΑ στην αντίστοιχη περιοχή.

Αυτές οι «πολυπολιτισμικές» χώρες, όταν θα βυθίζονται σε διεθνικές συγκρούσεις στο εσωτερικό τους, οι ομάδες των μεταναστών θα έχουν την πλέρια υποστήριξη των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ, ως επικυρίαρχοι του πλανήτη, θα έχουν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο σ' αυτή τη διαδικασία διαμελισμού των "πολυπολιτισμικών" κρατών.

Εάν δεν αντιληφθούν οι Έλληνες βουλευτές τις επιπτώσεις της παροχής δικαιώματος ψήφου στους μετανάστες, αποτελεί ύψιστη ανάγκη εθνικής επιβίωσης η συλλογή υπογραφών από μας τους πολίτες, προκειμένου η τελική απόφαση να ληφθεί με δημοψήφισμα απευθείας από τον ελληνικό λαό.

Ελβετία: STOP στους μιναρέδες

Ευτυχώς υπάρχουν και κράτη όπου λύνονται τα ζητήματα δημοκρατικά, με δημοψηφίσματα από τη βάση. Την περασμένη Κυριακή 29/11 οι Ελβετοί πολίτες αγνόησαν τις εκκλήσεις των τραπεζών και των επιχειρηματιών και αποφάσισαν με 57,5% να μην υψωθεί στο εξής κανένας νέος μιναρές στη χώρα τους.

Το «Ναι» στην απαγόρευση των μιναρέδων επικράτησε σε 22 από τα 26 καντόνια, αν και οι «πολιτικώς ορθές» δημοσκοπήσεις προέβλεπαν επικράτηση του «Όχι».

Στην Ελβετία των 8.000.000 ζουν 400.000 μουσουλμάνοι. Λειτουργούν 160 μουσουλμανικά πολιτιστικά κέντρα και κέντρα προσευχής για τους μουσουλμάνους, από τα οποία τα τέσσερα είναι τζαμιά με μιναρέ.

Ας πάρουμε όμως τα γεγονότα με τη σειρά. Το 2006 δρομολογήθηκαν τα σχέδια για την ανέγερση του Ισλαμικού Κέντρου της Βέρνης, το οποίο θα ήταν το μεγαλύτερο κέντρο για μουσουλμάνους στην Ευρώπη. Η αξία του θα ξεπερνούσε τα 50 εκ. ευρώ και θα περιελάμβανε καταστήματα, ξενοδοχείο 4 αστέρων, μουσείο και τζαμί με μιναρέ. Οι εξελίξεις αυτές προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις στην ελβετική κοινωνία.

Το «Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα» (SVP) αντέδρασε με μία κοινοβουλευτική Πρωτοβουλία για την απαγόρευση ανεγέρσεως μιναρέδων. Μέχρι τον Ιούλιο του 2008, είχε συγκεντρώσει έναν αριθμό υπογραφών ικανό για την διενέργεια σχετικού δημοψηφίσματος.

Αμέσως, εκπρόσωποι διεθνών οργανισμών, μη κυβερνητικές οργανώσεις και μμε που χορεύουν στους ρυθμούς της παγκοσμιοποίησης, της χρηματιστηριακής πολυπολιτισμικότητας και της επιδοτούμενης αντιρατσιστικής υστερίας έσπευσαν να καταδικάσουν και να απειλήσουν την Πρωτοβουλία.

Το SVP, άλλα δύο κόμματα και οι προσωπικότητες που συμμετείχαν στην Πρωτοβουλία χαρακτηρίστηκαν ακροδεξιά, ρατσιστικά και μισαλλόδοξα που θέλουν να καταστρατηγήσουν τα δικαιώματα των μουσουλμάνων. Η λογοκρισία από τα μμε ήταν πρωτοφανής, επειδή δήθεν οι αφίσες της ήταν «τρομακτικές».

Ταυτόχρονα «προειδοποίησαν» τους Ελβετούς ότι θα τσαλακωθεί η εικόνα της χώρας τους, ενώ θα χάσει τα δισεκατομμύρια που καταθέτουν οι μουσουλμάνοι μεγιστάνες στις τράπεζες.

Ωστόσο, οι Ελβετοί δεν ανέχονται παρεμβάσεις στα εσωτερικά τους. Γνωρίζουν καλά πως, όσο παρέχουν το τραπεζικό απόρρητο, οι μεγιστάνες οποιασδήποτε θρησκείας δεν έχουν συμφέρον να αποσύρουν τις καταθέσεις τους.

Αυτό που βάρυνε στη συνείδησή τους είναι πως ο μιναρές είναι σύμβολο ισχύος του Ισλάμ, που εντυπώνει μία υπερίσχυση επί κάθε άλλης θρησκείας. Αυτό δεν ανέχτηκαν. Εξάλλου, οι μιναρέδες δεν είναι απαραίτητοι για την άσκηση της θρησκευτικής πίστεως από τους μουσουλμάνους, ενώ στην Ελβετία έχουν αφαιρεθεί όλοι οι καθολικοί σταυροί από δημόσια κτίρια για να μην προσβάλλονται οι αλλόθρησκοι.

Μετά το αποτέλεσμα στο δημοψήφισμα, θα προστεθεί μία παράγραφος στο άρθρο του ελβετικού συντάγματος που αφορά στις σχέσεις κράτους-εκκλησίας, η οποία θα ορίζει ρητώς ότι απαγορεύεται η ανέγερση μιναρέδων.

Όσο για τους λακέδες του νεοταξισμού θα συνεχίσουν να σπιλώνουν με κάθε τρόπο τη χώρα που λειτουργεί περισσότερο δημοκρατικά από κάθε άλλη στον κόσμο.

Πάντως, θα ήταν συνετό, όλοι αυτοί που έσπευσαν να εκφράσουν την έκπληξη και τον αποτροπιασμό τους απέναντι στην απόφαση του κυρίαρχου στη χώρα του ελβετικού λαού, να μας πουν τι έπραξαν τόσα χρόνια, ώστε να διασφαλίζονται όχι μόνο οι θρησκευτικές ελευθερίες των αλλοθρήσκων στα μουσουλμανικά κράτη, αλλά και τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα για τους λαούς των κρατών αυτών. Γιατί εκεί θα περάσουν αιώνες μέχρι να φτάσουν την ανεκτικότητα των Ελβετών και την ποιότητα της θεσμικής προστασίας που παρέχουν στα δικαιώματα τόσο των συμπατριωτών τους όσο και των ξένων.
Θα πρέπει να τονιστεί ότι η Ελβετία δεν είναι μία χώρα με έντονο το θρησκευτικό συναίσθημα, όπως πχ η Καθολική Ιταλία. Η αντίδραση στους «Μιναρέδες» δεν αφορά το Ισλάμ ως θρησκεία αλλά ως πολιτιστική και πολιτική οντότητα.

Το ζήτημα, τελικά, είναι η δυνατότητα προσαρμογής των μουσουλμάνων μεταναστών στις δυτικές κοινωνίες. Ο μιναρές ως σύμβολο πολιτικής εξουσίας και φονταμενταλισμού αποτρέπει την προσαρμογή τους σε αυτές, προωθώντας μία παράλληλη κοινωνία, στην οποία το ισλαμικό δίκαιο υπερέχει του εθνικού.

Πάντως οι Ελβετοί έδειξαν στις νεοταξικές ελίτ ότι οι λαοί δεν είναι δεκτικοί στην προπαγάνδα τους και οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη τους φόβους και τις προσδοκίες των ευρωπαίων πολιτών.

Υπουργείο εθνοφοβικής Παιδείας (μέρος 2ο)

Το ΠΑΣΟΚ εφαρμόζει τη Ρεπούσια πολιτική στο χώρο της Παιδείας, λησμονώντας πως καθήκον της Παιδείας, σύμφωνα με τα Σύνταγμα, είναι να αναπτύξει την εθνική συνείδηση των μαθητών.

Τα πρώτα συμπτώματα ήταν πως κατάργησε το Εθνική από το "Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων" και τοποθέτησε την κα Δραγώνα ως Ειδική Γραμματέα «Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού, εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων», η οποία θεωρεί πως η ελληνική εθνική ταυτότητα είναι κατασκεύασμα του ιμπεριαλισμού του 19ου αιώνα.

Είναι γνωστή, βέβαια, η τοποθέτηση της κας Διαμαντοπούλου κατά της απόσυρσης του βιβλίου της κας Ρεπoύση. Δηλαδή ανήκει στην ομάδα εκείνων που δεν ενοχλούνται ή επιδοκιμάζουν την κακοποίηση της εθνικής μας Ιστορίας και την ανόσια προσβολή στους αγώνες και τα ιστορικά βιώματα των παππούδων μας!

Η κα υπουργός, ακόμα, θεωρεί ότι οι αλλοδαποί μαθητές πρέπει να διδάσκονται -στα δικά μας σχολεία- τη γλώσσα τους και την ιστορία τους. Αν μάλιστα προέρχονται από γειτονικά κράτη να μαθαίνουν και τη δική τους εκδοχή -που είναι εθνικά φορτισμένη- ενώ τα Ελληνόπουλα να μαθαίνουν την ιστορία τους αποφορτισμένη και στρογγυλεμένη, όπως θέλουν ο Σόρος, η κα Κουλούρη, η κα Δραγώνα και η κα Ρεπούση.

Η κα Διαμαντοπούλου, πρόσφατα, στα πλαίσια ενός πιο δημοκρατικού σχολείου, καλεί τους μαθητές να καταγγέλλουν τους καθηγητές και τους διευθυντές που τους παροτρύνουν να συμμετέχουν στην πρωινή προσευχή. Κατά την άποψη της η προσευχή αποτελεί την πρωταρχική απειλή για τη δημοκρατικότητα… Όχι ο εκφοβισμός των μαθητών από τις συμμορίες που καραδοκούν μέσα και έξω από τα σχολεία μας. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των θυμάτων τους, οι συμμορίες αυτές στην πλειονότητα τους απαρτίζονται από αλλοδαπούς και πρεζόνια.

Όλα αυτά θέτουν ζητήματα για τη συνταγματικότητα της εκπαιδευτικής πολιτικής που ακολουθούν οι κυβερνήσεις της χώρας μας τα τελευταία χρόνια. Το Σύνταγμα στο άρθρο 16 παρ. 2 ορίζει ότι το κράτος μέσω της παιδείας προωθεί την εθνική και θρησκευτική συνείδηση των Ελλήνων. Επομένως, όσο ισχύει το παρόν Σύνταγμα, κάθε προσπάθεια αποεθνοποίησης και αποχριστιανοποίησης της Παιδείας μας είναι αντισυνταγματική, πραξικοπηματική και αντιδημοκρατική.

Το ερώτημα είναι αμείλικτο. Γιατί επιχειρείται αυτή η πνευματική εθνοκάθαρση της νέας γενιάς του ελληνισμού μέσα στην Πατρίδα μας; Σε συνδυασμό μάλιστα με τον εποικισμό της από εκατομμύρια αλλόθρησκους λαθρομετανάστες στους οποίους οι ίδιοι κύκλοι επιθυμούν να δώσουν δικαίωμα ψήφου και προνόμια αποίκων; Μήπως θέλουν να μας προετοιμάσουν για νέα τετελεσμένα στα εθνικά μας θέματα;